printf(“RIP Dennis Ritchie”);

Ατελείωτο ηλεκτρονικό μελάνι χύθηκε αυτές τις μέρες -και όχι άδικα- για τον θάνατο του Steve Jobs. Δυστυχώς όμως δεν έλαβε την ίδια έκταση η πρόσφατη αποχώρηση του Dennis Ritchie από αυτή τη ζωή. Και γιατί να λάβει έκταση; Διότι χωρίς ανθρώπους όπως τον Dennis Ritchie, άνθρωποι όπως ο Steve Jobs, o Bill Gates και άλλοι σύγχρονοι ‘πρωτοπόροι’ της πληροφορικής, απλά δε θα μπορούσαν να υπάρξουν. Διότι χωρίς τον Dennis Ritchie δεν θα είχαμε Unix, και έτσι δεν θα είχαμε λειτουργικά συστήματα στους υπολογιστές μας όπως το Linux, το Mac OS, ή τα Windows. Διότι χωρίς τον Dennis Ritchie δεν θα είχαμε μια γλώσσα προγραμματισμού όπως η C. Διότι ο Dennis Ritchie (μαζί με άλλους) δημιούργησε την τεχνολογία που χρησιμοποιούμε σήμερα. Διότι η ζωή μας θα ήταν πολύ διαφορετική χωρίς αυτόν και του χρωστάμε πολλά! Σχεδόν ολόκληρος ο 21ος αιώνας βασίστηκε στις δικές του ιδέες και εφευρέσεις! Διότι έδωσε δυνατά εργαλεία στην ανθρωπότητα ώστε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Να κάνουμε τις ιδέες μας πράξη, και τη ζωή μας πολύ ευκολότερη. Δυστυχώς, στις 9 Οκτώβρη του 2011 (Unix Date: 1318118400) ο Dennis Ritchie έγραψε τη τελευταία του γραμμή κώδικα:
Continue reading

The Final curtain call

Είμαι σίγουρος ότι από καμία συλλογή δίσκων βινυλίου στο κόσμο δεν λείπουν τα LPs του Michael Jackson. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και στη δική μου συλλογή, το πλήθος της οποίας μπορεί οριακά να ξεπερνάει τα τέσσερα ψηφία, όμως οι δίσκοι του Michael Jackson ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της σχεδόν πριν καν αποκτήσω δικά μου πικάπ. Δεν μου έκανε επομένως εντύπωση που λίγο μετά το θάνατο του Βασιλιά της Pop, οι τιμές των δίσκων του στο eBay εκτοξεύτηκαν, ξεπερνώντας ακόμα και τα $500. Αυτό που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση όμως, είναι ότι ξεκίνησαν αμέσως τα σενάρια για σκηνοθετημένο θάνατο όπως είχε γίνει στη περίπτωση του Elvis ή του 2pac (ένα από τα σενάρια μάλιστα τον θέλει να επιστρέφει τον Ιούλιο για να ξεκινήσει τις συναυλίες του, βγαίνοντας στη σκηνή ως zombie από το Thriller). Σε μια εποχή που όλοι άκουγαν rock και metal, είχα το «θράσος» να έχω δική μου άποψη και να εκτιμώ ιδιαίτερα ένα καλλιτέχνη ακόμα και τη περίοδο της παρακμής του. Ο Michael Jackson είναι αναμφισβήτητα ένας άνθρωπος που άλλαξε πολλά στη παγκόσμια μουσική σκηνή, τα air-plays των ραδιοφωνικών σταθμών, αλλά και τη μουσική βιομηχανία. Ένας ταλαντούχος και χαρισματικός άνθρωπος που παρά την όποια εκκεντρικότητα του έγινε είδωλο κυρίως για τη δουλειά του -και αυτή είναι που θα τον κρατήσει αθάνατο στις μνήμες όσων των λάτρεψαν- και όχι για τη ζωή του όπως συμβαίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις στις μέρες μας. Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως εμπλούτισε με το καλύτερο τρόπο τη δική μου μουσική παιδεία και μου χάρισε πολλές ευχάριστες στιγμές στα χρόνια της εφηβείας μου. Γι αυτό θα είμαι κι εγώ ένας από τα δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπων που δεν θα τον ξεχάσουν. R.I.P Michael.