Λυπάμαι, δεν θέλω να γίνω αυτοκράτορας. Δεν είναι δική μου υπόθεση. Δεν θέλω ούτε να βασιλέψω, ούτε να κατακτήσω κανέναν. Θα ήθελα να βοηθήσω όλο τον κόσμο, αν μπορούσα. Εβραίους, χριστιανούς, μαύρους, λευκούς. Ολοι επιθυμούμε την αλληλεγγύη, αυτή είναι η φύση των ανθρώπων. Να ζούμε με την ευτυχία των άλλων, και όχι με τη δυστυχία τους. Δεν θέλουμε ούτε να μισούμε, ούτε να περιφρονούμε.

Στον κόσμο αυτόν υπάρχει χώρος για τον καθένα. Η καλή Γη είναι πλούσια και μπορεί να παρέχει για όλους. Η ζωή μπορεί να είναι ελεύθερη κι ωραία, αλλά χάσαμε αυτό το μονοπάτι. Η πλεονεξία δηλητηρίασε τις ψυχές των ανθρώπων, ανύψωσε τους φραγμούς του μίσους, μας καταδίκασε στη δυστυχία και στη σφαγή. Ορίσαμε την ταχύτητα, αλλά κλειστήκαμε στον εαυτό μας. Η εκμηχάνιση προσφέρει αφθονία αλλά μας έχει αφήσει σε ένδεια. Η επιστήμη μας έκανε κυνικούς, η ευφυΐα μας, σκληρούς και άξεστους. Σκεφτόμαστε πολύ και αισθανόμαστε ελάχιστα.

Περισσότερο κι απο τις μηχανές, χρειαζόμαστε την ανθρωπιά. Πιο πολύ από την επιδεξιότητα, χρειαζόμαστε την καλοσύνη και την ευγένεια. Χωρίς αυτές τις αρετές, η βία θα κυριαρχήσει στη ζωή και όλα θα χαθούν. Το αεροπλάνο και το ραδιόφωνο μας έφεραν πιο κοντά. Η ίδια η φύση αυτών των εφευρέσεων διαλαλεί την καλοσύνη των ανθρώπων. Διαλαλεί την παγκόσμια αδελφοσύνη, την ενότητα όλων μας.

Ακόμα κι αυτή τη στιγμή, η φωνή μου φτάνει στα αυτιά εκατομμυρίων ανθρώπων, απελπισμένων γυναικών, παιδιών, που είναι θύματα ενός συστήματος που ξέρει μόνο να βασανίζει και να φυλακίζει αθώους ανθρώπους. Σε αυτούς που με ακούνε, λέω: Μην απελπίζεστε. Η τωρινή μας δυστυχία δεν είναι παρά το πέρασμα της πλεονεξίας και της σκληρότητας εκείνων που φοβούνται την πρόοδο του ανθρώπου. Το μίσος των ανθρώπων θα περάσει και οι δικτάτορες πεθαίνουν! Και η δύναμη που αφαίρεσαν από το λαό θα επιστρέψει σε αυτόν ξανά. Οσο οι άνθρωποι πεθαίνουν, η ελευθερία δεν θα αφανιστεί ποτέ!

Στρατιώτες! Μην υπακούτε στους αγροίκους, που σας περιφρονούν και σας σκλαβώνουν, που σας δυναστεύουν τις ζωές. Ανθρώπους που σας λένε τι να κάνετε, τι να σκεφτείτε και τι να νιώσετε! Που σας μεταμορφώνουν σε κοπάδι, σε κρέας για τα κανόνια. Μην υποχωρείτε μπροστά σε αυτά τα εκφυλισμένα όντα, στους εγκέφαλους και τις καρδιές των μηχανών! Δεν είστε ούτε μηχανές, ούτε κοπάδι, είστε άνθρωποι! Φέρετε την αγάπη της ανθρωπότητας μέσα στις καρδιές σας, δεν μισείτε! Μόνο όσοι στερήθηκαν την αγάπη μισούν! Οι στερημένοι και οι αφύσικοι!

Στρατιώτες! Μην αγωνίζεστε για τη σκλαβιά, αγωνιστείτε για την ελευθερία! Ο άγιος Λουκάς στο 17ο κεφάλαιο γράφει: «το βασίλειο του Θεού είναι μέσα στον άνθρωπο». Οχι σε έναν άνθρωπο, όχι σε μια ομάδα ανθρώπων, αλλά σε όλους τους ανθρώπους! Σε εσάς! Εσείς είστε ο λαός που έχει τη δύναμη, να δημιουργεί τις μηχανές, να δημιουργεί την ευτυχία! Εσείς ο λαός, έχετε τη δύναμη να δημιουργήσετε την ευτυχία, να εμπνεύσετε μια όμορφη κι ελεύθερη ζωή, να κάνετε αυτή τη ζωή μια υπέροχη περιπέτεια!

Στο όνομα της δημοκρατίας, ας χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη, ας ενωθούμε! Ας αγωνιστούμε για ένα καινούργιο κόσμο, με ευκαιρίες και δουλειά για όλους, μέλλον για τους νέους, ασφάλεια για τους ηλικιωμένους.

Με αυτές τις υποσχέσεις, οι αγροίκοι πήραν την εξουσία. Αλλά είπαν ψέμματα! Δεν κράτησαν το λόγο τους! Ποτέ δεν θα το κάνουν! Οι δικτάτορες ελευθερώνουν τον εαυτό τους, αλλά υποδουλώνουν το λαό. Ο αγώνας μας είναι να κάνουμε πράξη αυτές τις υποσχέσεις! Να ελευθερώσουμε το λαό, να σπάσουμε τους εθνικούς φραγμούς, να καταργήσουμε την πλεονεξία, το μίσος και τη μισαλλοδοξία. Ας αγωνιστούμε για ένα κόσμο δικαίου, όπου η επιστήμη και η πρόοδος θα φέρουν ευτυχία σε όλους! Στρατιώτες! Στο όνομα της δημοκρατίας, ας ενωθούμε!

Και εδώ είναι που απορώ γιατί χάρηκαν όλοι; Μας είπε τίποτα καινούριο στη τελική ο Stiglitz; Όχι. Εδώ και ένα χρόνο τα ίδια φωνάζει ο άνθρωπος. Ότι ο μόνος τρόπος για να σωθεί το Ευρώ είναι να βγει η Γερμανία εκτός και να επιστρέψει στο Μάρκο. Η Γερμανία μέχρι και σήμερα συμπεριφέρεται σαν να της ανήκει το Ευρώ. Και μπορεί να έχει δίκιο. Οι αγορές όμως δεν ανήκουν σε κανέναν και αυτές είναι που αποφασίζουν ποιος μένει και ποιος φεύγει. Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι όποιος δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις συνθήκες του περιβάλλοντος του είναι καταναγκασμένος να χαθεί. Και όπως φαίνεται, οι Γερμανοί δεν είναι και τόσο ευέλικτοι.

Τι θα γίνει όμως αν βγει η Γερμανία από το Ευρώ; Σε τι τιμή θα οριστεί το Μάρκο και πως αυτό θα επηρεάσει και πάλι τα χρέη των κρατών και τις αγορές; Παρ’ολο που ο Stiglitz έχει κατά μεγάλο μέρος δίκιο σε όσα λέει, θα περίμενα να ακούσω και μια απάντηση σε αυτές τις λεπτομέρειες πριν βροντοφωνάξω κι εγώ auf wiedersehen.

Αθήνα 27/6/2011

ΑΠΟ: Μυρσίνη Λοΐζου

ΠΡΟΣ: Τον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Το σύνολο των ΜΜΕ

Ανοιχτή Επιστολή στον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ.

Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής:

Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου Λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν.

Αφού αυτός ο Λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη Δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου Δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες. Τα Δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.

Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το «Καλημέρα Ήλιε» στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι.

Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.

Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και Ελευθερία.

Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος.

Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα.

Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον Λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου.

Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του Λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.

Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας.
Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει.

Μυρσίνη Λοΐζου

[Via: Pitsirikos]

Θα ήθελα όμως να σταθώ για λίγο στο συμβάν που περιγράφει ο κ. Δοξιάδης στο άρθρο του και δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι μία ομάδα πολιτών αποφάσισε να καταλάβει ένα δημόσιο δρόμο και να αυτοδιοριστεί ως η αρχή που θα κρίνει ποιος έχει το δικαίωμα να περάσει και ποιός όχι. Το κριτήριο για να περάσει κάποιος ήταν η επίδειξη αντιδημοκρατικών φρονημάτων, που έπρεπε να εκδηλωθεί με μια μούτζα προς τη κατεύθυνση της Βουλής. Αυτό ήταν το χαράτσι που αυθαίρετα αποφάσισαν οι κύριοι αυτοί να επιβάλουν στους πολίτες που ήθελαν να πάνε σπίτια του. Αποφάσισαν να λειτουργήσουν ως «κράτος εν κράτει» και να γίνουν τα «διόδια» της πλατείας Συντάγματος. Είμαι σίγουρος ότι είναι οι ίδιοι άνθρωποι που πρωτοστάτησαν στο κίνημα «δε πληρώνω» και στο κίνημα κατά των διοδίων και τώρα που βρήκαν ψήγματα εξουσίας στα χέρια τους, κάνουν ακριβώς τα ίδια με αυτά που καταδίκαζαν. Το γεγονός -εάν είναι αληθινό- είναι πραγματικά λυπηρό και

Η Συνέλευση της Πλατείας πρέπει απόψε κιόλας να καταδικάσει τέτοιες πρακτικές και να προστατεύει το κίνημα από τραμπούκους πάσης φύσεως. Σε διαφορετική περίπτωση το μόνο που αποδεικνύεται είναι ότι κάποιοι -και φαντάζομαι δεν είναι λίγοι- βλέπουν το κίνημα της πλατείας ως μια ευκαιρία να συγκεντρώσουν μια μορφή εξουσίας στα χέρια τους και να ακολουθήσουν τις ίδιες, γνώριμες πολιτικές που οδήγησαν την Ελλάδα στην κατάσταση αυτή. Η μεταφορά της εξουσίας με την ίδια μορφή από χέρι σε χέρι δεν θα αλλάξει τίποτα και η επόμενη μέρα θα είναι ίδια και χειρότερη με τη σημερινή αν δεν απομονωθούν άμεσα τέτοιες συμπεριφορές. Το κίνημα της πλατείας έχει μόνο μία ευκαιρία για αλλαγή. Ειλικρινά εύχομαι αυτή η ευκαιρία να μην πάει χαμένη…

• Μετανάστευση στις ΗΠΑ – Μέρος 1ο: Γενικά
• Μετανάστευση στις ΗΠΑ – Μέρος 2ο: Ειδικά
• Μετανάστευση στις ΗΠΑ – Μέρος 3ο: οι πρώτες μέρες

και της Σοφίας για ανάλογες πληροφορίες για την Αγγλία:

• Ενοικιάζεται: Πληροφορίες Εντός
• Λίγα λόγια για τη δουλειά στην Αγγλία
• Λίγα λόγια για τα έξοδα στην Αγγλία
• Λίγα λόγια για τα άσχημα στην Αγγλία

Και τα δύο αφιερώματα είναι πάρα πολύ καλά με πληροφορίες για ότι χρειάζεσαι και σίγουρα αξίζει να τα διαβάσεις. Σίγουρα θα δεις να κάνουν την εμφάνισή τους και άλλοι παρόμοιοι οδηγοί μιας και το θέμα γίνεται όλο και πιο επίκαιρο. Αν έχεις τις απαραίτητες γνώσεις για να κάνεις τον αντίστοιχο οδηγό για Καναδά, Αυστραλία ή κάποια άλλη Χώρα τότε σίγουρα θα βοηθήσεις πολλούς συνανθρώπους σου.

Εγώ, έφυγα λίγο πριν πάρουμε τη μεγάλη κατηφόρα και αισθάνομαι πολύ τυχερός και δε το μετανιώνω. Η μόνη βοήθεια που μπορώ να προσφέρω σε όσους σκέφτονται να φύγουν είναι να μεταφέρω την εμπειρία μου για αναζήτηση υποτροφίας και θέσης για διδακτορικό σε Πανεπιστήμια της Αγγλίας. Αν έχεις απορίες, μη διστάσεις να μου αφήσεις ένα σχόλιο και θα χαρώ να βοηθήσω.

Δυστυχώς όμως δε φαίνεται σε όλους, αφού η δημοσιογράφος Ράνια Καρατζαφέρη που αρθρογραφεί στο newsbomb.gr, διαβάζοντας ότι ο Δήμαρχος Αρριανών Ροδόπης, Μεμέτ Χαλίλ προσέλαβε τον Μολλά Αλή Ραμαδάν, πτυχιούχο του τμήματος Δημοσιογραφίας της Σχολής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Σμύρνη Τουρκίας) κατάλαβε ότι ο Δήμαρχος μετονόμασε το Πανεπιστήμιο.

Ως δημοσιογράφος, θα έπρεπε να ψάξει πρώτα γιατί γράφτηκε όπως γράφτηκε και στη συνέχεια αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα με αυτό που γράφτηκε. Και δεν υπάρχει πρόβλημα πουθενά. Αφού ο τρόπος με τον οποίο γράφτηκε ήταν σωστός και το εξήγησα παραπάνω, ενώ Πανεπιστήμιο Αιγαίου υπάρχει και στην άλλη μεριά του Αιγαίου, στη Τουρκία. Και δεν είναι καθόλου άγνωστο πανεπιστήμιο αφού είναι το Ege Universitesi. τραγικό!

Ακόμη πιο τραγικό όμως είναι το γεγονός ότι πάνω απο 8.000 αναγνώστες του site μοιράστηκαν το άρθρο αυτό στο facebook, σπέρνοντας έτσι ιογενώς τη ψευδή αυτή είδηση. Θα ζητήσει κανείς συγγνώμη για αυτό;

Πραγματικά η online δημοσιογραφία δεν έχει καμία ανάγκη από πρακτικές που ανήκουν σε mainstream μέσα και πέθαναν μαζί με αυτά. Τα απολιθώματα αυτών των πρακτικών δεν έχουν καμία θέση ανάμεσα σε ανθρώπους που καθημερινά δίνουν νόημα στον όρο δημοσιογραφία πολιτών. Τουλάχιστον ο Μολλά Αλή Ραμαδάν αποφοίτησε απο σχολή δημοσιογραφίας και λογικά θα ξέρει να κάνει ρεπορτάζ…

[Πηγή: Lifo]

(*) Αν σου θυμίζει κάτι το κείμενο αυτό, είναι επειδή το αναδημοσίευσα σχεδόν αυτούσιο πέρυσι. Δυστυχώς το μόνο που άλλαξε φέτος είναι ότι απλά πέρασε ένας ακόμη χρόνος από τον τόσο άδικο χαμό της Αμαλίας. Ας ελπίσουμε ότι του χρόνου θα έχουμε κάτι περισσότερο ευχάριστο να πούμε την ημέρα της μνήμης της, που θα δώσει νόημα στον αγώνα της και θα κάνει την ίδια την Αμαλία, να χαμογελάει, κάπου εκεί ψηλά.

[Πηγή: The Times - printed version]

Κοιτώντας την Ελλάδα από το διάστημα…

“You develop an instant global consciousness, a people orientation, an intense dissatisfaction with the state of the world, and a compulsion to do something about it. From out there on the moon, international politics look so petty. You want to grab a politician by the scruff of the neck and drag him a quarter of a million miles out and say, ‘Look at that, you son of a bitch.’”

Edgar Mitchell - Apollo 14 astronaut

Σε ελεύθερη μετάφραση…

“Αναπτύσσεις μια στιγμιαία πλανητική συνείδηση, έναν ανθρωποκεντρισμό, μιά έντονη απογοήτευση για την κατάσταση του κόσμου, και μια παρόρμηση να κάνεις κάτι γι’ αυτό. Από κει πάνω, από το φεγγάρι, η διεθνής πολιτική μοιάζει τόσο ασήμαντη. Θέλεις να αρπάξεις έναν πολιτικό από το σβέρκο, να τον σύρεις 250 χιλιάδες μίλια ψηλά, και να του πεις: “Κοίτα αυτό, π0υτ@ν0π@ιδ0”»

[Photo Copyright: Douglas H. Wheelock]

Το μόνο που περνάει από το μυαλό μου είναι για να προετοιμάσει το έδαφος για τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές κάνοντας στρατηγικές κινήσεις στο κόμμα και τη κυβέρνηση! Αλλά ακόμα και αυτό να είναι, εγώ συνεχίζω να αναρωτιέμαι: Έχει καταλάβει τι έχει κάνει ή απλά νομίζει ότι δεν έχει καταλάβει ο κόσμος;

Αφού σε κάθε περίπτωση δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι, γιατί δεν επενδύει το δυναμικό (και δυναμισμό;) της Κυβέρνησης στο να βρεθούν και να έρθουν ενώπιον της δικαιοσύνης αυτοί που καταχράστηκαν το δημόσιο χρήμα και έφεραν τη Χώρα στη κατάσταση αυτή; Αφού υπήρχαν τα λεφτά όπως μας έλεγε, γιατί δε μας λέει και ποιος τα πήρε; Αυτό είναι στρατηγική κίνηση για τις εκλογές του Νοέμβρη!

Η δίκη του blogme γίνεται ξανα επίκαιρο θέμα στα ελληνικά blog, και δυστυχως όχι εξαιτίας κάποιας ευχάριστης αφορμής όπως θα περίμενε κανείς μετά από τρία χρόνια ταλαιπωρίας για τον Αντώνη Τσιπρόπουλο. Η δίκη που έχει πάρει αρκετές φορές αναβολή απο το 2007 μέχρι σήμερα, πήρε για μια ακομα φορά αναβολή στις 6 Μαΐου, επειδή οι δικαστές δε μπορούσαν να καταλάβουν τι είναι ένας aggregator, τι κάνει και πως λειτουργεί. Το πρόβλημα αυτό θα κληθεί να λύσει στις 25 Μαΐου, αστυνομικός της υπηρεσίας Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Μάλιστα! Τέτοιοι δεν ήταν όμως και οι αστυνομικοί που συνέλαβαν τον Γκιόλια; Τέτοιοι δεν ήταν και αυτοί που συνέλαβαν τον Τσιπρόπουλο; Θα βγουν τώρα και θα παραδεχτούν ότι τον συνέλαβαν κατα λάθος;

Το ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι τουλάχιστον ο Δημοσθένης Λιακόπουλος κατάλαβε τελικώς το λάθος του και απέσυρε τη μύνηση! Δεν ξέρω φυσικά κατά πόσο ζήτησε κάποια συγγνώμη απο τον Αντώνη για όλη αυτή τη ταλαιπωρία! Ταλαιπωρία που συνεχίζεται, αφού ο Αντώνης δικάζεται πλέον για… άσεμνο σκίτσο του funEL το οποίο βρέθηκε στο blogme και για το οποίο υπάρχει αυτεπάγγελτο. Και πάλι αναρωτιέμαι, πως είναι δυνατόν να υπάρχει «αυτεπάγγελτο» για το blogme και όχι για το funEL όπου και βρίσκεται το σκίτσο;

Αν οι δικαστές δε μπορέσουν να καταλάβουν τελικά τι είναι ένα link, τι είναι το rss και πως λειτουργεί ένας aggregator, πολύ φοβάμαι ότι το μέλλον του διαδικτύου και ειδικότερα των blogs στη χώρα μας θα περάσει δύσκολες μέρες. Και περισσότερο στεναχωριέμαι που βλέπω τον Πρωθυπουργό να κοιτάει απαθής την εξέλιξη αυτής της δίκης, τη στιγμή που πριν λάβει το αξίωμα είχε κάνει αναφορές στη σελίδα του για τη δίκη αυτή, αλλά μου είχε κάνει και τη τιμή να αναφερθεί στη σελίδα μου και στη προσπάθεια συλλογής υπογραφών. Θα ήθελα πολύ να μάθω ποιά είναι η θέση του για το θέμα αυτό τώρα που είναι Πρωθυπουργός.

Via: Rodia, xBlog, teleologikos

Στίχοι: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κούτρας
Άλλες ερμηνείες: Θάνος Μικρούτσικος

“Οι Υπουργοί Οικονομικών είναι οι τελευταίοι που έχουν το φταίξιμο — η πίεση που υπάρχει στα έξοδα από την κοινωνία γενικότερα κάνει τα πράγματα πολύ δύσκολα και δεν είμαστε καθόλου δημοφιλείς”

και συνέχισε λέγοντας:

“Προσπαθούμε ως Υπουργοί Οικονομικών να εφαρμόσουμε μέτρα ενάντια στη θέληση της κυβέρνησης και ενάντια στη θέληση του λαού”

Επιτέλους! Τώρα ευτυχώς μάθαμε ποιος δε φταίει! Και προσωπικά τον πιστεύω τον κ. Αλογοσκούφη! Τον πιστεύω γιατί έχω διαβάσει άρθρο που έχει δημοσιεύσει το 1990 ΜΑΖΙ με το Νίκο Χριστοδουλάκη, επίσης Υπουργό Οικονομικών της Κυβέρνησης Σημίτη.

Τι μας λέει ο μέγας δάσκαλος της οικονομικής επιστήμης στο άρθρο αυτό όμως; Πρακτικά μας μιλάει για τη σχέση του χρέους της Ελλάδος με τη δημοσιονομική πολιτική. Παρουσιάζει ένα μοντέλο για τη σταθεροποίηση του δημοσίου ελλείμματος και του ΑΕΠ και αποδεικνύει ότι κάτι τέτοιο θα επιφέρει και τη σταθεροποίηση του εξωτερικού χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ. Πως θα γίνει αυτό; Μα φυσικά, με την μείωση των δημοσίων δαπανών, αφού ο καθηγητής μας λέει ότι αυτό ΔΕΝ μπορεί να επιτευχθεί με υψηλότερη φορολογία, καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγούσε τελικώς σε ακόμα μεγαλύτερο εξωτερικό δανεισμό και θα επιδείνωνε και τα δύο προβλήματα! Υπέροχα! Στη θεωρία αυτό μου ακούγεται σαν… καλή λύση!

Και εγώ αναρωτιέμαι: Γιατί ρε δε τη δοκιμάσατε; Αφού σας δώσανε καλώς ή κακώς μια Χώρα για να κάνετε Case Study το μοντέλο σας, γιατί δε το κάνατε; Αφού ξέρατε το πρόβλημα και είχατε προτείνει και τη λύση, γιατί ρε κάνατε το αντίθετο; Γιατί ρε δε μειώσατε τις δημόσιες δαπάνες και γιατί αυξήσατε τη φορολογία (να σου θυμίσω ποιος ανέβασε πρώτος το ΦΠΑ;). Πόσο δύσκολο ήταν; Ποιος δε σας άφησε; Ο λαός; Σας είπε κανείς ότι θέλει υψηλότερη φορολογία; Είναι εύκολο να βγαίνεις και να λες ότι δε φταις! Αλλά είναι ανεύθυνο! Αφού δε φταίτε εσείς, πείτε στον λαό ποιος φταίει για να ξέρουμε! Διαφορετικά βγείτε για μια τελευταία φορά και ζητήστε συγγνώμη και μετά φροντίστε να μην μας ενοχλήσετε ξανά! Άλλωστε δε θα μπει κανείς σας φυλακή για εθνική προδοσία αφού είστε στην ίδια παρέα και μεταξύ σας συγκαλύπτετε τα πάντα! Το λιγότερο που θα μπορούσατε να κάνετε είναι να συγκαλύψετε τις σχέσεις σας! Ο λαός δε ξεχνά και στη συνείδησή του έχετε μείνει αποτυπωμένοι με μελανά χρώματα που θυμίζουν δυσάρεστες εποχές και έχει για σας πολλές παροιμίες, που το «δάσκαλε που δίδασκες» είναι πραγματικά έπαινος μπροστά τους!