Ασ΄τον τρελό στη τρέλα του

Διαβάζοντας το άρθρο του Πιτσιρίκου (έχω link, άρα θεωρώ καλό να ανατρέξεις σε αυτό και να διαβάσεις για το τι μιλάω) θυμήθηκα ένα post που είχα κάνει πριν σχεδόν ενάμιση χρόνο (έχω link και εδώ, άρα θεωρώ καλό να ανατρέξεις σε αυτό και να δεις το video). To ξυράφι του Όκαμ δε λειτουργεί όταν μιλάμε για πολύπλοκα κοινωνικά προβλήματα! Ήταν εύκολη η λύση να χαρακτηριστεί αρχικά ένας δολοφόνος ως μουσουλμάνος (με ότι στερεότυπα αυτό δημιουργεί), και όταν αυτό δε βόλεψε, να χαρακτηριστεί ως ψυχοπαθής! Και μετά τί…;;; Σκέφτηκε κανείς τι στερεότυπα μπορεί να δημιουργηθούν και πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι κάτι τέτοιο;

Continue reading

Το δάκρυ του Έλληνα

Η φωτογραφία του εύζωνα που δακρύζει εν ώρα υπηρεσίας -που έκανε πολλούς έλληνες και ελληνίδες αυτές τις μέρες να δακρύσουν μαζί του- μου θύμισε ένα post που είχα κάνει παλιότερα, όταν υπηρετούσα κι εγώ τη πατρίδα και δεν περνούσα και τόσο καλά -το «πήξιμο» πολιτικώς ορθά γραμμένο- για να θυμίσω στον εαυτό μου ότι υπάρχουν και χειρότερα. Δυστυχώς η φωτογραφία με τον εύζωνα που δακρύζει είναι παλιότερη και όχι από τα πρόσφατα γεγονότα, όσο και αν κάποιοι θέλησαν να τη συσχετίσουν, και υπάρχει αναφορά της από το 2007. Γι’αυτό δε πρέπει ποτέ να αναπαράγουμε άκριτα ότι μας σερβίρουν! Πρώτα ερευνούμε…

Continue reading