Ημέρα μνήμης η χθεσινή, αφού στις 25 Μαΐου του 2007 έφυγε απο κοντά μας η Αμαλία Καλυβίνου. Η γυναίκα που έδωσε τον δικό της αγώνα για «να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας«. Πέρασαν κιόλας τρία χρόνια, αλλά τι άλλαξε τελικά; Τι άλλαξε με τις κινητοποιήσεις, τις ερωτήσεις στη Βουλή και τις υποσχέσεις της τότε Κυβέρνησης; Τι άλλαξε με τη σημερινή Κυβέρνηση; Στη συνέχεια ακολουθεί video με τη καταγγελία της Αμαλίας που αξίζει να (ξανα) δεις στη μνήμη της. Είναι σε απαγγελία της Σοφίας Γκιούσου, με φωτογραφία και μοντάζ από τον Λεωνίδα Ηρακλειώτη, και με αποσπάσματα από τα ιστολόγια malpractice, taparaponasas stoMIXER, Ροΐδη Εμμονές, και Allu Fun Marx : βόλτες στην Blogoslovakia.
Monthly Archives: Μαΐου 2010
Μια Χώρα τεχνολογικά αναλφάβητων
Είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπεις τον υπόλοιπο κόσμο να προχωρά, να προοδεύει, να κάνει βήματα προς τα μπρος και την ίδια στιγμή να βλέπεις τη χώρα σου να παραμένει ένα κράτος στάσιμο, χωρίς πραγματική ανάπτυξη και ένα κράτος τεχνολογικά αναλφάβητων. Γιατί είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτό είμαστε τελικά! Και δεν χρειάζονται αριθμοί και στατιστικές για να δεις και να καταλάβεις κάποια πράγματα! Αρκεί να δεις τα γεγονότα.
Η δίκη του blogme γίνεται ξανα επίκαιρο θέμα στα ελληνικά blog, και δυστυχως όχι εξαιτίας κάποιας ευχάριστης αφορμής όπως θα περίμενε κανείς μετά από τρία χρόνια ταλαιπωρίας για τον Αντώνη Τσιπρόπουλο. Η δίκη που έχει πάρει αρκετές φορές αναβολή απο το 2007 μέχρι σήμερα, πήρε για μια ακομα φορά αναβολή στις 6 Μαΐου, επειδή οι δικαστές δε μπορούσαν να καταλάβουν τι είναι ένας aggregator, τι κάνει και πως λειτουργεί. Το πρόβλημα αυτό θα κληθεί να λύσει στις 25 Μαΐου, αστυνομικός της υπηρεσίας Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Μάλιστα! Τέτοιοι δεν ήταν όμως και οι αστυνομικοί που συνέλαβαν τον Γκιόλια; Τέτοιοι δεν ήταν και αυτοί που συνέλαβαν τον Τσιπρόπουλο; Θα βγουν τώρα και θα παραδεχτούν ότι τον συνέλαβαν κατα λάθος;
Το ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι τουλάχιστον ο Δημοσθένης Λιακόπουλος κατάλαβε τελικώς το λάθος του και απέσυρε τη μύνηση! Δεν ξέρω φυσικά κατά πόσο ζήτησε κάποια συγγνώμη απο τον Αντώνη για όλη αυτή τη ταλαιπωρία! Ταλαιπωρία που συνεχίζεται, αφού ο Αντώνης δικάζεται πλέον για… άσεμνο σκίτσο του funEL το οποίο βρέθηκε στο blogme και για το οποίο υπάρχει αυτεπάγγελτο. Και πάλι αναρωτιέμαι, πως είναι δυνατόν να υπάρχει «αυτεπάγγελτο» για το blogme και όχι για το funEL όπου και βρίσκεται το σκίτσο;
Αν οι δικαστές δε μπορέσουν να καταλάβουν τελικά τι είναι ένα link, τι είναι το rss και πως λειτουργεί ένας aggregator, πολύ φοβάμαι ότι το μέλλον του διαδικτύου και ειδικότερα των blogs στη χώρα μας θα περάσει δύσκολες μέρες. Και περισσότερο στεναχωριέμαι που βλέπω τον Πρωθυπουργό να κοιτάει απαθής την εξέλιξη αυτής της δίκης, τη στιγμή που πριν λάβει το αξίωμα είχε κάνει αναφορές στη σελίδα του για τη δίκη αυτή, αλλά μου είχε κάνει και τη τιμή να αναφερθεί στη σελίδα μου και στη προσπάθεια συλλογής υπογραφών. Θα ήθελα πολύ να μάθω ποιά είναι η θέση του για το θέμα αυτό τώρα που είναι Πρωθυπουργός.
Social Media Revolution #2
Μας έσφιξε το Kuro Siwo σαν μια ζώνη
Κι εγώ ακόμα αναρωτιέμαι… Ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι…;
Τρία χρόνια Blogging
Ήταν πρωτομαγιά του 2007 όταν δημοσίευσα το πρώτο post σε αυτό το blog. Επομένως σήμερα κλείνω και επίσημα τρία χρόνια στο χώρο του blogging. Για αυτό το ταξίδι στη Χώρα των bloggers ηθικός αυτουργός ήταν ο παλιός μου φίλος ο Βασίλης που δεν μπορώ παρά να τον ευχαριστήσω για την επιμονή του να ξεκινήσω το δικό μου blog. Στα τρία αυτά χρόνια που πέρασαν, έμαθα πολλά νέα πράγματα και γνώρισα πολλούς αξιόλογους ανθρώπους στο χώρο του blogging! Έκανα νέους φίλους και βοήθησα με το τρόπο μου όπου και όποτε μπορούσα! Μπορεί να μην γράφω πλέον τόσο συχνά σε αυτό το blog, αφού το περισσότερο ελεύθερο χρόνο μου πλέον αποσπούν τα θεματικά μου blogs και το twitter, αλλά σε κάθε ευκαιρία προσπαθώ να αποτυπώνω και εδώ τις σκέψεις μου και μάλλον ήρθε η ώρα να ξαναδώ το blog αυτό λίγο πιο ζεστά…