Διαβάζω σε μια λίστα της ΠΑΣΠ που παρακολουθώ εδώ και χρόνια, σχόλια για τα γεγονότα που απασχολούν τη κοινή γνώμη της Χώρας μας αυτή τη χρονική περίοδο και μένω έκπληκτος αντικρίζοντας χαρακτηρισμούς όπως «fasisto-agrotes» που με έχουν κάνει να ανατριχιάσω. Δε ξέρω αν λείπω τόσο μεγάλο διάστημα τελικά από την Ελλάδα ή αν έχει αλλάξει κάτι όσο καιρό λείπω, αλλά θυμάμαι ότι ο σοσιαλιστής θα πρεπε να είναι στο πλάι του αγρότη και να συμμερίζεται το πόνο και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει καθημερινά στο δύσκολο αγώνα που διάλεξε να δίνει. Κάνω κάποιο λάθος σύντροφοι; Ξεχάσατε ότι πριν από 100 μέρες τους χτυπούσατε φιλικά τη πλάτη και τους κλείνατε το μάτι με νόημα; Δεν μάθατε τίποτα από τα πέντε χρόνια της Δεξιάς αντιλαϊκής πολιτικής που έφερε τη Χώρα μας σε αυτό το αδιέξοδο; Τη στιγμή που θα έπρεπε να φωνάζετε στους βουλευτές, στους υπουργούς, αλλά ακόμη και στον ίδιο το Πρωθυπουργό να βγουν στους δρόμους, να μιλήσουν με τους αγρότες, να σκύψουν πάνω στα προβλήματά τους και να βρουν άμεσες και εφικτές λύσεις ώστε να ανοίξουν οι δρόμοι το συντομότερο δυνατό, σας φαίνεται πιο εύκολο να τους χαϊδεύεται τα αυτιά; Είμαι ο τελευταίος που θα το παίξει αγροτοπατέρας και που θα στηρίξει ενέργειες όπως το κλείσιμο των δρόμων με τρακτέρ. Όμως δεν είναι αυτό το πρόβλημά μου αυτή τη στιγμή! Δεν πέρασαν ακόμα 20 χρόνια σύντροφοι, 100 μέρες πέρασαν, όμως μάλλον δε καταλάβατε ποτέ γιατί το 2004 η δημοκρατική παράταξη υπέστη τέτοια συντριβή! Το προβάδισμα των δέκα μονάδων δεν δίνει περισσότερα δικαιώματα. Δίνει περισσότερες ευθύνες. Και αυτό φοβάμαι ότι το έχει καταλάβει μόνο ένας στο ΠΑΣΟΚ, αλλά δυστυχώς ένας κούκος δε μπορεί να φέρει την άνοιξη. Μιλώντας με κανόνες της αγοράς και φέρνοντας επιχειρήματα του στυλ «oti i agora allazei synexws kai h kykloforia tou xrhmatos epishs» θυμίζετε καλολαδωμένα γρανάζια της μηχανής της πλουτοκρατίας και λύσεις του τύπου «Amesh epemvash ths astynomias twra,kyrhksh ths poreias ws paranomh kai kataxrhstikh wste na lhksei to panyghraki» στα αυτιά μου ακούγονται επικίνδυνες και άκρως φασιστικές. Τέλος σύντροφοι, θυμάμαι ότι κάποτε, κλείναμε τα κείμενά μας, με «συντροφικούς χαιρετισμούς» και όχι με «filakia«. Το μέλλον είναι δικός σας… και αυτό με τρομάζει!

Buzz This Post Delicious Digg This Post Facebook Stumble This Post