Η συνέντευξη τύπου που έδωσε ο Πρωθυπουργός μετά την ομιλία του στη Δ.Ε.Θ. και η συνεχής απόδοση ευθυνών στις Διεθνείς συγκυρίες, μου θύμισε το ανέκδοτο που κυκλοφορούσε στους διάφορους πολιτικούς κύκλους μετά τις εκλογές του 2004.

Όταν ο -τότε- απερχόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας, ετοιμαζόταν να αφήσει το γραφείο του στο Μέγαρο Μαξίμου, ετοίμασε τρεις επιστολές – οδηγίες για τον αντικαταστάτη του καθώς και οδηγίες για το πως θα τις χρησιμοποιήσει. Στις οδηγίες αυτές του έλεγε να ανοίγει μια επιστολή σε κάθε κρίση που περνάει η κυβέρνηση και σε αυτή θα βρίσκει οδηγίες για το πως θα την ξεπεράσει. Κανείς εκτός από αυτόν που έγραψε τις επιστολές, αλλά και αυτόν για τον οποίο προορίζονται δεν γνωρίζει τι έγραφαν αυτές, αλλά πλέον -μετά από 4,5 χρόνια ακυβερνησίας- μπορούμε να ξέρουμε ή έστω να υποθέτουμε. Η πρώτη επιστολή σίγουρα έγραφε:

Για ότι και αν γίνει, ρίξε το φταίξιμο στις προηγούμενες κυβερνήσεις

Το οποίο -όπως όλοι γνωρίζουμε- το χρησιμοποίησε αφειδώς. Μόλις σήμερα μάθαμε τι έλεγε η δεύτερη επιστολή:

Για ότι και αν γίνει, ρίξε το φταίξιμο στις Διεθνείς συγκυρίες.

Φήμες λένε ότι μετά τη Δ.Ε.Θ. ο πρωθυπουργός άνοιξε από περιέργεια και τη τρίτη -και τελευταία- επιστολή, η οποία φαίνεται να έγραφε:

Ετοίμασε τρεις επιστολές για τον επόμενο.

Παρακολουθώντας τη συνέντευξη τύπου, αναρωτήθηκα σε ποιους νομίζει ότι απευθύνεται ο κ. Καραμανλής; Θεωρεί ότι ζούμε σε κάποια άλλη Χώρα; Πιστεύω ότι ήταν η χειρότερη εμφάνιση – ερμηνία του Πρωθυπουργού μέχρι σήμερα. Νομίζω ότι η αδυναμία του να απαντήσει στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, αλλά και το γεγονός ότι «πιάστηκε» αδιάβαστος σε πολλά θέματα, θα κοστίσει ανεπανόρθωτα, τόσο στη δημοτικότητά του και στην επιλογή του ως καταλληλότερο για πρωθυπουργό, όσο και στην ίδια τη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.