Ήταν μία ταινία που περίμενα και ήθελα πολύ να τη δω! Δεν μπόρεσα να είμαι στη πρεμιέρα μιας και δεν υπήρχε θέση και έτσι την είδα τη δεύτερη μέρα προβολής, στις 5 Οκτώβρη. Η νέα αυτή ταινία της Όλγας Μαλέα, βασίζεται σε αυτοβιογραφικό διήγημα του Νίκου Παπανδρέου, από το πρώτο του βιβλίο «10 μύθοι και μία ιστορία». Βγήκα από την αίθουσα μετά από 91 λεπτά με ανάμεικτα συναισθήματα! Ας ξεκινήσω όμως από την ιστορία που περιγράφει η ταινία αυτή. Μεγαλωμένος στην Καλιφόρνια, o 12χρονος γιος μεγάλου πολιτικού αρχηγού (Γιώργος Κιμούλης) της δεκαετίας του ‘60, ο Alex (Tex Pardue) πηγαίνει στην Κρήτη να βαφτίσει το μωρό τοπικού κομματάρχη και υποψήφιου βουλευτή (Αντώνης Καφετζόπουλος) και να βάλει έτσι το δικό του λιθαράκι στο πολιτικό αγώνα του πατέρα του που πρέπει να βρεθεί την ίδια περίοδο στη Πάτρα. Ο μικρός Alex θα γίνει πρώτη φορά νονός για να μπορέσει με τον τρόπο αυτό να αποδείξει σε όλους αλλά κυρίως στον πατέρα του ότι είναι αντάξιος γιος του και ικανός συνεχιστής του έργου του. Έτσι θα δεχτεί και το βάφτισμα του πυρός στη τέχνη και τα τεχνάσματα της πολιτικής που θα τον σημαδέψουν για όλη του τη ζωή.

Αρχικά, το πρώτο που μου έκανε -κακή- εντύπωση ήταν οι ελληνικοί υπότιτλοι όταν μιλούσαν τη Κρητική διάλεκτο οι ηθοποιοί. Φαντάζομαι ότι στην υπόλοιπη Ελλάδα κάτι τέτοιο θα φάνηκε αστείο, αλλά δεν μπορεί να βασίζεται μια κωμωδία -για μία ακόμα φορά- στην ιδιαιτερότητα της Κρητικής διαλέκτου. Το δεύτερο χαρακτηριστικό της ταινίας που δε μου άρεσε είναι ότι για μία ακόμα φορά σε ταινία με Κρητικούς, το κλασικό πλέον «Βροντάτσηδες τσε Φουρτουνάτσηδες» με έντονα χαρακτηριστικά από spaghetti westerns. Σε γενικές γραμμές είναι μια αρκετά διασκεδαστική ταινία, που ακόμα και αν δεν ήταν γραμμένη από το Νίκο Παπανδρέου, καταλαβαίνει αμέσως κανείς σε ποια πρόσωπα αναφέρεται, ειδικά αν έχει ζήσει και στα Χανιά, όπου και διαδραματίζεται όλη η ιστορία.

Buzz This Post Delicious Digg This Post Facebook Stumble This Post