Τα blogs έγιναν μόδα και ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια! Κάποια κρατάνε και έχουν πραγματικά κάτι να πούνε, όμως τα περισσότερα μετά από λιγες μέρες, βάζουν λουκέτο! Προσπαθώντας να διαβάζω όσο περισσότερα καινούρια blogs μπορώ και να τα προσθέτω στο google reader (μιας και είναι αδύνατο να τα επισκέπτομαι καθημερινά όλα) βρίσκω συνεχώς blogs που δεν έχουν ενημερωθεί για μήνες. Δεν είναι απλό το blogging! Κάθε άλλο! Γι αυτό σκέψου πριν ξεκινήσεις! Το παρακάτω σκίτσο από το blaugh είναι πραγματικά πολύ περιγραφικό.
μια τέτοια συζήτηση είχα το πρωί χθες…προφητικό το topic ομολογώ να πω!!!
Σε τι συμπεράσματα καταλήξατε;
ωραία και τι έγινε που κλείνουν; ίσως εξυπηρέτησαν τον σκοπό του καθενός [δοκιμή, να γράψει ένα-δυο κείμενα να κάνει την ψυχανάλυση του, να γράψει ένα-δυο κείμενα να πει αυτό που θέλει, να κρατήσει ένα αρχείο σκέψεων κλπ κλπ].
κάποιος άλλος μπορεί να το θέλει ως δωρεάν στατική σελίδα [προφανώς σε ενυπόγραφα blogs].
δική μου γνώμη είναι να μην το σκέφτεσται καθόλου πριν αρχίσετε.
μπορεί να το παρατήσεις τώρα, να το ξαναπιάσεις αργότερα.
τα blogs είναι για να μας εξυπηρετούν – όχι να τρέχουμε πίσω από την αγωνία του post.
βέβαια αν έχουμε δημιουργήσει ένα αναγνωστικό περιβάλλον – έχουμε μια άτυπη – ηθική αυτοδέσμευση να μην τους απογοητεύσουμε… αλλά και πάλι δεν είναι τα blogs είναι για να μας εξυπηρετούν…
Τα blogs πιστεύω πως υπάρχουν απλά για να υπάρχουν..τι εννοώ? Είναι όμορφο να έχεις το χώρο σου και συ να τον χρησιμοποιείς όπως θές..Ο καθένας μπορεί να το έχει για διαφορετικό σκοπό..Από την απλή ύπαρξη και «κατάθεση» απόψεων μέχρι και τη διαφήμιση,ή την παροχή συμβουλών, ακόμη και την πλύση εγκεφάλου..χχχ – βλέπε με την πολιτική..-
Οπότε πιστεύω πως γενικότερα αξίζει να…blog.. μπορείς να γράφεις όποτε θές, δε χρειάζεται να δεσμέυεσαι από τη στιγμή που θα αποκτήσεις κάποιους αναγνώστες..Διότι τότε χάνει την αρχική μαγεία του αρχικού σου blog..
Σε πολλά. Αλλά κυρίως λέγαμε ότι και το είδος του blog ποικίλει. Μπορεί να είναι ενημερωτικό, προσωπικό, διαφημιστικό…Επομένως η ανανέωση του καθε blog εξαρτάται από τις ορέξεις και την επιδίωξη του καθενός.
Το ότι είναι μόδα είναι σίγουρο. Αλλά δεν νομίζω ότι πρέπει να σε επηρεάζει το εάν θα έχεις να πεις κάτι αύριο. Για εμένα δεν πρέπει να το σκεφτείς καθόλου ξεκίνα και όπως πάει. Εάν το αποτέλεσμα ικανοποιεί εσένα είσαι μια χαρά εάν όχι το κλείνεις και ηρεμείς. Βασικά το blogging σαν σκοτούρα δεν λέει… δεν μου αρέσει. Το κάνω για όσο μου αρέσει να το κάνω.
Πραγματικά χάρηκα που διάβασα τις απόψεις σας! Μάλλον η απάντησή μου θα είναι λίγο μακροσκελής, οπότε σκέφτομαι να απαντήσω υπό τη μορφή νέου άρθρου!
To blog!
Και εγώ είχα γράψει ένα άρθρο στις 19 του μήνα περί του αν αξίζει να συνεχίσω να γράφω, μετά από μία σύντομη διακοπή επέστρεψα πολύ πιο δυναμικά…
Το θέμα είναι ότι κάνεις να το κάνεις για να περνάς καλά…
Στο ότι πρέπει να το κάνεις για να περνάς καλά συμφωνούμε! Αν σε καταπιέζει, δεν έχει κανένα νόημα!
Επειδή δεν έχουν γίνει trackback τα άρθρα σας που αναφέρονται σε αυτό, τα αναφέρω και εδώ και θα υπάρχουν και στο επόμενο άρθρο:
http://oneireuomaste.blogspot.com/2007/07/to-blog-of-course.html
http://dixws-telos.blogspot.com/2007/07/blog-blogs.html
Αν υπάρχουν και άλλα, μπορείτε να τα αναφέρετε για να τα δώ κι εγώ!
Καλά… έχω περάσει φάσεις και φάσεις. Στα πρώτα μου βήματα, ανακοίνωνα κάθε τρεις και λίγο ότι σταματάω να ποστάρω, πέφταν μερικοί αναγνώστες και λέγαν «τι κρίμα» και «μη το κάνεις», κλπ, και συνεχιζα «για χάρη τους» τάχα μου… ενώ το έκανα για μένα, αν και δεν το είχα καταλάβει πόσο αναγκαίο μου ήταν αυτό το γράψιμο. Είναι η αλήθεια πως στην αρχή πιεζόμουν πολύ επειδή νόμιζα ότι είμαι -μια και το άνοιξα το ρημάδι!- να γράφω κάθε μέρα και συχνά πιο πολλές φορές από μια τη μέρα. Είχα ανοίξει και… πολλά μέτωπα(!!!) ένα σωρό θεματικά μπλογκ για να ξαπλώσω εκεί μέσα τα ενδιαφέροντά μου, δεχόμουν και όόόλες τις προσκλήσεις για συμμετοχή σε ομαδικά μπλογκ και άστα βράστα λέμε…
Σήμερα, έχω ισορροπήσει και τα βλέπω τα πράγματα όπως είναι για μένα, τα συμβίβασα δλδ με αυτό που ήθελα και θέλω και δεν ντρέπομαι ούτε νιώθω υποχρέωση να εξηγώ τι είναι το ζητούμενό μου. Ευτυχής λοιπόν ή δυστυχής, όταν έχω χρόνο και ανάγκη γράφω σε όποιο από τα μπλογκ νομίζω πως είναι χρήσιμο ή γράφω και τυχαία, όπως μου καπνίσει. Γράφω καθημερινά, ή πιο αραιά, ή πολλά ποστ τη μέρα -αναλόγως. Το μπλογκ μου δίνει μια ψευδαίσθηση ελευθερίας τεσπα και αναρωτιέμαι, αν δεν υπήρχε αυτή η διέξοδος, μήπως θα είχα ήδη πηδήξει από το μπαλκόνι ή αν θα είχα πάθει έμφραγμα!:-ΡΡΡ
–>> αυτό που έγραψα θα μπορούσε να είναι και ποστ, πολλά σχόλια (δικά ή άλλων) θα μπορούσαν να αποτελέσουν θέμα σε μπλογκ, αυτή η επικοινωνιακή διάδραση είναι άλλη μια μαγική σαγήνη…