Ωραίος σαν Δάσκαλος

Θυμάμαι ακόμη ζωντανά στο μυαλό μου την φράση που άκουσα πριν αρκετά χρόνια από τον πατέρα μου σε μια συζήτηση που είχε, ότι “το μόνο που κρατάει το ελληνικό σχολείο ζωντανό ακόμη είναι η φιλοπατρία μιας μικρής μερίδας δασκάλων” και αυτό θυμήθηκα σήμερα το πρωί όταν ο αδερφός μου μου έστειλε το video αυτό από διάλεξη του καθηγητή Δημήτρη Αχλιόπτα. Ένας πραγματικός Δάσκαλος (με Δ κεφαλαίο) που παίρνει λίγο χρόνο από τη διάλεξή του για να πει στα παιδιά πως να αντιμετωπίσουν το μέλλον! Τίποτα λιγότερο σε αξία από την τελευταία διάλεξη του Randy Pausch. Η μόνη μου ένσταση είναι στην απόδειξη που χρησιμοποίησε για τη χαρά και το πόνο: το γεγονός ότι η συνάρτηση είναι φραγμένη αποδεικνύει αυτό που λέει, και όχι το αντίστροφο, αλλά και πάλι είναι σωστός! Ο επίλογός του όμως είναι σημαντικός για το πως πρέπει να αντιμετωπίζουμε το φόβο! Ο φόβος είναι επιλογή στο μυαλό μας. Ο κίνδυνος είναι κάτι που υπάρχει και είναι πραγματικό, το να φοβάσαι όμως τον κίνδυνο είναι προσωπική επιλογή. Τον Δρ Αχλιόπτα δεν τον γνωρίζω, όμως είχα την ευτυχία στη ζωή μου να έχω δασκάλους σαν και αυτόν και μπορώ με σιγουριά να πω ότι τους χρωστάω το ευ ζην.

Συνέχεια

Για την Αμαλία, έξι χρόνια μετά

Στις 25 Μαΐου του 2007 έφυγε απο κοντά μας η Αμαλία Καλυβίνου. Η γυναίκα που έδωσε τον δικό της αγώνα για “να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας“. Πέρασαν κιόλας έξι χρόνια, αλλά μέχρι σήμερα τελικά δεν άλλαξε τίποτα με τις κινητοποιήσεις, τις ερωτήσεις στη Βουλή και τις υποσχέσεις της τότε Κυβέρνησης, αλλά και των Κυβερνήσεων που τη διαδέχτηκαν! Στη συνέχεια ακολουθεί video με τη καταγγελία της Αμαλίας που αξίζει να (ξανα) δεις στη μνήμη της. Είναι σε απαγγελία της Σοφίας Γκιούσου, με φωτογραφία και μοντάζ από τον Λεωνίδα Ηρακλειώτη.

Συνέχεια

Αθώος μετά από 6 χρόνια ο Αντώνης Τσιπρόπουλος

Πέρασαν κιόλας έξι χρόνια, αλλά τελικά ο Αντώνη Τσιπρόπουλος, ο διαχειριστής του blogme.gr αθωώθηκε σήμερα το πρωί! Πέρασαν έξι χρόνια μεγάλης ταλαιπωρίας για αυτόν τον άνθρωπο ώστε η ελληνική δικαιοσήνη να αποφανθεί για το αυτονόητο. O Παναγιώτης ταλαιπωρείτε στα δικαστήρια από το Δεκέμβρη του 2007, όπου από τότε η δίκη αναβάλεται συνεχώς. Το ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι τουλάχιστον ο Λιακόπουλος κατάλαβε τελικώς το λάθος του και απέσυρε τη μύνηση! Δεν ξέρω φυσικά κατά πόσο ζήτησε κάποια συγγνώμη απο τον Αντώνη για όλη αυτή τη ταλαιπωρία! Ταλαιπωρία που συνεχίστηκε, αφού ο Αντώνης δικαζόταν πλέον για… άσεμνο σκίτσο του funEL το οποίο βρέθηκε στο blogme και για το οποίο υπάρχει αυτεπάγγελτο.

Συνέχεια

Η Χρυσή Αυγή στην Αυστραλία

Χθες βρέθηκα να πίνω το φραπέ μου σε γνωστή ελληνική συνοικία της Μελβούρνης, που είναι γεμάτη με ελληνικά καταστήματα και πολλούς, πάρα πολλούς Έλληνες! Στο δρόμο άκουγες ελληνικά από τους μεγαλύτερους σε ηλικία, και Αγγλικά από τους μικρότερους που γνωρίζουν μόνο σπαστά ελληνικά. Αυτό δε μου έκανε εντύπωση! Εντύπωση μου έκανε το παλικάρι με το ξυρισμένο κεφάλι, και το τατουάζ “Υπεράνω Όλων η Πατρίς” στο χέρι που βρέθηκε στη παρέα για να δώσει σε κάποιον τα μπλουζάκια της Χρυσής Αυγής που του είχε παραγγείλει.

Συνέχεια

Συνταγή για Παστίτσιο

Διαβάζοντας για τη ‘σύλληψη διαχειριστή σατιρικής σελίδας στο facebook‘ αλλά και τα σχόλια τόσο ένθερμων πιστών ακολούθων του ‘γέροντα‘ Παΐσιου, δε μπορώ παρά να σταθώ σε δύο μικρές λεπτομέρειες που έχουν παραβλέψει και οι δύο πλευρές.

Συνέχεια

Google Drive on Steroids

Το backup είναι ιερό πράγμα και αν έχεις χάσει δεδομένα έστω και μία φορά από πρόβλημα στο δίσκο σου καταλαβαίνεις καλά πως αισθάνομαι εγώ που το έχω πάθει τρεις φορές! Το πάθημα όμως μου έχει γίνει μάθημα και έτσι πλέον κρατάω και backup του backup και δίσκους σε διαφορετικές τοποθεσίες, συν αρκετές online backup services. Αυτή που με έχει κερδίσει από τότε που άφησα το mozy είναι το backblaze,  το οποίο χρησιμοποιώ παράλληλα με το DropBox, αλλά σε αυτά θα αναφερθώ κάποια άλλη στιγμή -όταν καταφέρω να βρω χρόνο- και προς το παρόν θα γράψω για το πως να κάνεις το Google Drive ακόμα καλύτερο, και προπαντός ακόμα φτηνότερο. Αν δεν ξέρεις τι είναι το Google Drive, ρίξε μια ματιά πρώτα εδώ και συνέχισε παρακάτω.

Συνέχεια

Τελικά ότι λάμπει είναι χρυσός

Μεγάλος ντόρος δημιουργήθηκε από το γεγονός ότι άνθρωποι του Πατριάρχη Ρωσίας παραποίησαν φωτογραφία ώστε να ‘αφαιρέσουν‘ από το χέρι του το ρολόι μάρκας Breguet και αξίας 23.000 ευρώ, αλλά ξέχασαν να αφαιρέσουν την αντανάκλαση του ρολογιού, και έτσι το θέμα πήρε μεγάλες διαστάσεις. Ακούστηκαν διάφορες απόψεις! Εμένα προσωπικά δε με ενοχλεί καθόλου το γεγονός ότι ένας ‘άνθρωπος του θεού‘ αισθάνεται την ανάγκη να φοράει ρολόι τέτοιας αξίας! Αφού δεν ενοχλεί τους ‘πιστούς‘ που δίνουν από το υστέρημά τους στα παγκάρια, εμένα τι λόγος μου πέφτει; Αυτό όμως που με ενοχλεί και δεν παρατήρησε κανεις έως τώρα, είναι το γεγονός ότι δίπλα σε ανθρώπους σε θέση ισχύος, υπάρχουν άχρηστοι συνεργάτες με έλλειψη κοινής λογικής. Αν δεν είχαν πειράξει τη φωτογραφία, δε θα ασχολιόταν κανείς με το ρολόι, όπως δεν ασχολείται κανείς με τα κιλά χρυσού που κουβαλάνε πάνω τους ‘οι άνθρωπο του θεού‘ με τη δικαιολογία του ‘ότι λάμπει δεν είναι χρυσός‘. Όμως μάθαμε από την ιστορία αυτή πως ότι αντανακλάται είναι Breguet αξίας 23.000 ευρώ!

Συνέχεια

Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935 – 2012)

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω για να τιμήσω το έργο και τη ζωή ενός μεγάλου Έλληνα που πλέον δεν είναι μαζί μας, είναι να γράψω δύο λόγια γι’ αυτόν σε ένα site που φέρει το όνομά του. Ο λόγος φυσικά για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, με τον οποίο παρ’ όλο που δεν έχω καμία συγγένεια, πάντα εκτιμούσα ιδιαίτερα. Δεν θα γράψω ότι ήταν ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης, όμως κάποια από τα έργα του με άγγιξαν. Αγαπημένη μου σκηνή δεν είναι άλλη από τη στιγμή που ο Θανάσης Βέγγος, στο ‘Βλέμμα του Οδυσσέα’ μιλάει για την Ελλάδα:

Ξέρεις κάτι η Ελλάδα πεθαίνει, πεθαίνουμε σαν λαός.
Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια,
ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.
Και πεθαίνουμε…
Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα να πεθάνει γρήγορα.
Γιατί η αγωνία κρατά πολύ, και κάνει πολύ θόρυβο.
Μωρή φύση, μόνη σου είσαι, μόνος μου είμαι και εγώ.
Πάρε ένα μπισκότο…

Δυστυχώς, τώρα που δεν είναι πλέον κοντά μας, οι Έλληνες θα γνωρίσουν επιτέλους το έργο του μέσα από τα DVD που θα ξεκινήσουν να δίνουν με μανία οι εφημερίδες μπας και πουλήσουν κάνα φύλλο. Όμως ακόμη και αυτό είναι αποτέλεσμα της ζωής ενός ανθρώπου που φεύγει αφήνοντας πίσω του σημαντική κληρονομία και λόγους για να τον θυμόμαστε και να χαμογελάμε. Η Ελλάδα δυστυχώς δε πτωχεύει μόνο οικονομικά. Πτωχεύει κυρίως πολιτισμικά, και αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό.

Συνέχεια

printf(“RIP Dennis Ritchie”);

Ατελείωτο ηλεκτρονικό μελάνι χύθηκε αυτές τις μέρες -και όχι άδικα- για τον θάνατο του Steve Jobs. Δυστυχώς όμως δεν έλαβε την ίδια έκταση η πρόσφατη αποχώρηση του Dennis Ritchie από αυτή τη ζωή. Και γιατί να λάβει έκταση; Διότι χωρίς ανθρώπους όπως τον Dennis Ritchie, άνθρωποι όπως ο Steve Jobs, o Bill Gates και άλλοι σύγχρονοι ‘πρωτοπόροι’ της πληροφορικής, απλά δε θα μπορούσαν να υπάρξουν. Διότι χωρίς τον Dennis Ritchie δεν θα είχαμε Unix, και έτσι δεν θα είχαμε λειτουργικά συστήματα στους υπολογιστές μας όπως το Linux, το Mac OS, ή τα Windows. Διότι χωρίς τον Dennis Ritchie δεν θα είχαμε μια γλώσσα προγραμματισμού όπως η C. Διότι ο Dennis Ritchie (μαζί με άλλους) δημιούργησε την τεχνολογία που χρησιμοποιούμε σήμερα. Διότι η ζωή μας θα ήταν πολύ διαφορετική χωρίς αυτόν και του χρωστάμε πολλά! Σχεδόν ολόκληρος ο 21ος αιώνας βασίστηκε στις δικές του ιδέες και εφευρέσεις! Διότι έδωσε δυνατά εργαλεία στην ανθρωπότητα ώστε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Να κάνουμε τις ιδέες μας πράξη, και τη ζωή μας πολύ ευκολότερη. Δυστυχώς, στις 9 Οκτώβρη του 2011 (Unix Date: 1318118400) ο Dennis Ritchie έγραψε τη τελευταία του γραμμή κώδικα:
Συνέχεια