Αθώος μετά από 6 χρόνια ο Αντώνης Τσιπρόπουλος

Posted on by
Απάντηση

Πέρασαν κιόλας έξι χρόνια, αλλά τελικά ο Αντώνη Τσιπρόπουλος, ο διαχειριστής του blogme.gr αθωώθηκε σήμερα το πρωί! Πέρασαν έξι χρόνια μεγάλης ταλαιπωρίας για αυτόν τον άνθρωπο ώστε η ελληνική δικαιοσήνη να αποφανθεί για το αυτονόητο. O Παναγιώτης ταλαιπωρείτε στα δικαστήρια από το Δεκέμβρη του 2007, όπου από τότε η δίκη αναβάλεται συνεχώς. Το ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι τουλάχιστον ο Λιακόπουλος κατάλαβε τελικώς το λάθος του και απέσυρε τη μύνηση! Δεν ξέρω φυσικά κατά πόσο ζήτησε κάποια συγγνώμη απο τον Αντώνη για όλη αυτή τη ταλαιπωρία! Ταλαιπωρία που συνεχίστηκε, αφού ο Αντώνης δικαζόταν πλέον για… άσεμνο σκίτσο του funEL το οποίο βρέθηκε στο blogme και για το οποίο υπάρχει αυτεπάγγελτο.

Ήταν 10 Μαίου του 2007 όταν μου δώθηκε η ευκαιρία να βοηθήσω σε αυτή την υπόθεση! Ο Βασίλης Στοΐδης, μετά από επικοινωνία που είχε με τον Στέφανο Κωφόπουλο και τον Παναγιώτη Βρυώνη, με πήρε τηλέφωνο και με ρώτησε αν θέλω και αν μπορώ να βοηθήσω στο να υλοποιηθεί μια online εφαρμογή συλλογής ηλεκτρονικών υπογραφών! Δεν θα μπορούσα να αρνηθώ μία τέτοια πρόταση και άμεσα επικοινώνησα με τον Παναγιώτη για να συζητήσουμε τις λεπτομέριες του project. Σε δύο μέρες είχα έτοιμη μια beta έκδοση και μια μερα μετά βγηκε η τελική έκδοση online. Ο κόσμος αγκάλιασε αυτή τη πρωτοβουλία και σε λίγο χρόνο συγκεντρώθηκαν πάνω απο 3500 υπογραφες, τις οποίες παρέδωσα στον Τσιπρόπουλο και αυτός στο δικηγόρο του!

Είμαι πολύ χαρούμενος -και δεν κρύβω ότι είμαι και λιγάκι περήφανος- που έβαλα ένα μικρό λιθαράκι στο να οδηγηθεί η υπόθεση αυτή σε αίσιο τέλος! Το petition αυτό πλέον ολοκλήρωσε το σκοπό του και σύντομα θα κατεβάσω την εφαρμογή αφου πρώτα επικοινωνήσω με τον Αντώνη για να σιγουρευτώ ότι δεν χρειάζεται σε κάτι άλλο!

Η υπόθεση όμως αυτή έφερε ξανά στο προσκήνιο ένα ακόμη πρόβλημα! Ένα πρόβλημα για το οποίο έχω ξαναγράψει! Ότι έχουμε ένα κράτος τεχνολογικά αναλφάβητων. Γιατί είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτό είμαστε τελικά! Και δεν χρειάζονται αριθμοί και στατιστικές για να δεις και να καταλάβεις κάποια πράγματα! Αρκεί να δεις τα γεγονότα. Οι δικαστές έπρεπε να ρωτήσουν «ειδικούς» για το τι είναι ένα link, τι είναι το rss και πως λειτουργεί ένας aggregator. Ο ίδιος τεχνολογικός αναλφαβητισμός οδήγησε στην υπόθεση με τα «φλασάκια» και θα οδηγήσει σε πολλές ακόμη! Δυστυχώς.

Εγώ χαίρομαι που έστω και καθυστεριμένα αποδόθηκε η δικαιοσύνη στην περίπτωση του Αντώνη και τον ευχαριστώ που μου έδωσε την ευκαιρία να τον βοηθήσω. Εύχομαι ειλικρινά να μη βρεθεί ποτέ κανείς άλλος στη θέση αυτή και το διαδίκτυο να παραμείνει στην Ελλάδα ένα ελεύθερο μέσο για ανθρώπους που έχουν όρεξη να δημιουργήσουν! Αυτοί οι άνθρωποι είναι η έξοδος από τη κρίση. Αφήστε τους ελεύθερους!

Η Χρυσή Αυγή στην Αυστραλία

Posted on by
Απάντηση

Χθες βρέθηκα να πίνω το φραπέ μου σε γνωστή ελληνική συνοικία της Μελβούρνης, που είναι γεμάτη με ελληνικά καταστήματα και πολλούς, πάρα πολλούς Έλληνες! Στο δρόμο άκουγες ελληνικά από τους μεγαλύτερους σε ηλικία, και Αγγλικά από τους μικρότερους που γνωρίζουν μόνο σπαστά ελληνικά. Αυτό δε μου έκανε εντύπωση! Εντύπωση μου έκανε το παλικάρι με το ξυρισμένο κεφάλι, και το τατουάζ «Υπεράνω Όλων η Πατρίς» στο χέρι που βρέθηκε στη παρέα για να δώσει σε κάποιον τα μπλουζάκια της Χρυσής Αυγής που του είχε παραγγείλει.

Το αρχικό σοκ δεν οφειλόταν στο γεγονός ότι λίγο πριν το παλικάρι στη παρέα μου είχε πει «μια χούντα θα σώσει την Ελλάδα«, ούτε τα σχόλια του για τα έργα που έκανε η Χούντα στην Ελλάδα και το πόσο «ασφαλής» αισθανόταν ο κόσμος εκείνη την εποχή. Όχι, το αρχικό σοκ οφειλόταν στο γεγονός ότι πριν από αυτά που είχε ομολογήσει ότι είχε βρεθεί στην Αυστραλία ως λαθρομετανάστης, όταν του είπα τα προβλήματα που είχα ακόμη κι εγώ στο αεροδρόμιο, αφού το τελευταίο καιρό έρχονται κατά εκατοντάδες οι Έλληνες ως λαθρομετανάστες στην Αυστραλία με τουριστική βίζα και μετά χάνονται στις αχανείς εκτάσεις της ηπείρου. Ένας άνθρωπος που έφυγε από την Ελλάδα και βρέθηκε στην Αυστραλία ως λαθρομετανάστης, δουλεύει για την Οργάνωση της Χρυσής Αυγής στην Αυστραλία. Πόσο οξύμωρο και τραγικό!

Δυστυχώς, πλέον αν είσαι νέος σε ηλικία Έλληνας που έρχεσαι στην Αυστραλία με τουριστική visa, σε αντιμετωπίζουν a priori ως λαθρομετανάστη στο αεροδρόμιο. Εγώ ευτυχώς είχα μαζί μου τη πρόσκληση του University of Melbourne που με είχε καλέσει και πέρασα μόνο από μια σύντομη ανάκριση. Δεν ίσχυε το ίδιο για έναν φίλο μου που ήρθε μετά από δύο μήνες και πέρασε τρεις φορές από ανάκριση πριν βγει από το αεροδρόμιο!

Ναι, το πρόβλημα της Ελλάδας είναι η λαθρομετανάστευση. Αλλά όχι των ξένων στην Ελλάδα, αλλά των ίδιων των Ελλήνων στις άλλες χώρες. Φυσικά οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να κάνουν ότι θέλουν και να πηγαίνουν όπου θέλουν, αφού δε πειράζουν κανέναν και δεν παίρνουν τις δουλειές από τους ξένους… σωστά;

Συνταγή για Παστίτσιο

Posted on by
2

Διαβάζοντας για τη “σύλληψη διαχειριστή σατιρικής σελίδας στο facebook“ αλλά και τα σχόλια τόσο ένθερμων πιστών ακολούθων του “γέροντα“ Παΐσιου, δε μπορώ παρά να σταθώ σε δύο μικρές λεπτομέρειες που έχουν παραβλέψει και οι δύο πλευρές.

Η πρώτη αφορά το γεγονός ότι σε αυτή τη Χώρα δυστυχώς δε γνωρίζουμε (και αδυνατούμε να κατανοήσουμε) την Ιστορία. Το μόνο που κατάφεραν οι αρχές με τη (παράνομη) σύλληψη του διαχειριστή είναι να τον δικαιώσουν. Κανείς δε σκέφτηκε ότι δίνοντας τόσο μεγάλη προβολή για τόσο μεγάλο διάστημα σε μια μικρή και ασήμαντη “σατιρική σελίδα στο facebook“ θα έχει πολύ χειρότερα αποτελέσματα, από το αν δεν ασχοληθεί κανείς μαζί του και την αντιμετωπίσουν ακριβώς σαν αυτό που είναι, μια “σατιρική σελίδα στο facebook“. Το μόνο που κατάφεραν λοιπόν, είναι να διασφαλίσουν ότι στο μυαλό κάθε Έλληνα, όταν θα ακούει το όνομα “Παΐσιος“ θα έρχεται η εικόνα ενός ταψιού με παστίτσιο, ή ίσως ένα κομμάτι μόνο, κομμένο και σερβιρισμένο αχνιστό ανάμεσα σε ένα σερβίτσιο με μαχαιροπείρουνα και μια χαρτοπετσέτα διπλωμένη στη μέση. Φυσικά, το ίδιο θα γίνεται κάθε φορά που θα κάθονται στο τραπέζι να απολαύσουν ένα κομμάτι παστίτσιο, αφού καθώς θα το κοιτάνε θα σκέφτονται τον “Παΐσιο“. Οπότε, αυτή η μικρή και ασήμαντη “σατιρική σελίδα στο facebook“ κατάφερε πολύ περισσότερα από όσα ποτέ φανταζόταν ο δημιουργός της: να συσχετίσει μια για πάντα το όνομα του Παΐσιου με το παστίτσιο! Και αυτή τη “μεγάλη και σημαντική“ επιτυχία του την οφείλει φυσικά στη (παράνομη) σύλληψη του!

Το δεύτερο αφορά την αιτιολογία πίσω από τη σύλληψη, αλλά και το βασικό επιχείρημα τον ένθερμων πιστών ακολούθων του “γέροντα“ Παΐσιου, οι οποίοι τον αποκαλούν παντού ως Άγιο. Ο “γέροντας“ Παΐσιος δεν έχει ανακηρυχθεί επίσημα από την Ορθόδοξη Εκκλησία στο βαθμό του Αγίου, επομένως κάθε αναφορά του σε αυτόν ως Άγιο, είναι αιρετική. Σίγουρα η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει τους λόγους της για τους οποίους δεν ανακηρύτει τον “γέροντα“ Παΐσιο στο βαθμό του Αγίου, και σίγουρα οι ένθερμοι πιστοί ακολουθοί του θα έχουν τους λόγους τους να τον αποκαλούν “Άγιο“ αλλά θα πρέπει και οι δύο να θυμούνται ότι αυτό αποτελεί εξ” ορισμού “αίρεση“.

Ποτέ δε μου άρεσε ο ρόλος του “προάγγελου κακών οιωνών“, όμως το χειρότερο απ” όλα είναι ότι κανείς δεν θα μάθει από αυτό το λάθος και θα επαναληφθεί αργά ή γρήγορα ξανά. Το χειρότερο είναι ότι η ελληνική κοινωνία έχει χάσει για καλά το μπούσουλα και δυστυχώς δεν έχουμε δει ακόμα τα χειρότερα.

Google Drive on Steroids

Posted on by
Απάντηση

Το backup είναι ιερό πράγμα και αν έχεις χάσει δεδομένα έστω και μία φορά από πρόβλημα στο δίσκο σου καταλαβαίνεις καλά πως αισθάνομαι εγώ που το έχω πάθει τρεις φορές! Το πάθημα όμως μου έχει γίνει μάθημα και έτσι πλέον κρατάω και backup του backup και δίσκους σε διαφορετικές τοποθεσίες, συν αρκετές online backup services. Αυτή που με έχει κερδίσει από τότε που άφησα το mozy είναι το backblaze,  το οποίο χρησιμοποιώ παράλληλα με το DropBox, αλλά σε αυτά θα αναφερθώ κάποια άλλη στιγμή -όταν καταφέρω να βρω χρόνο- και προς το παρόν θα γράψω για το πως να κάνεις το Google Drive ακόμα καλύτερο, και προπαντός ακόμα φτηνότερο. Αν δεν ξέρεις τι είναι το Google Drive, ρίξε μια ματιά πρώτα εδώ και συνέχισε παρακάτω.

Όπως θα είδες λοιπόν, το Google Drive σου παρέχει 5GB δωρεάν, τα οποία είναι αρκετά για να αποθηκεύσεις τα έγγραφά σου, φωτογραφίες και άλλα αρχεία. Αν χρειαστείς περισσότερο χώρο, μπορείς να αγοράσεις, και η τιμή για τα 25GB είναι μόλις $2.49 το μήνα! Αν όμως για οποιοδήποτε λόγο (πχ δεν έχεις πιστωτική κάρτα) δε μπορείς να πληρώσεις αυτό το ποσό, υπάρχει τρόπος να το κάνεις δωρεάν.

Αυτό που χρειάζεσαι, είναι ένα προγραμματάκι που λέγεται InSync και μερικούς λογαριασμούς GMail (τα Google App Accounts δουλεύουν επίσης όπως φαίνεται και στο screenshot που έχω). Το μόνο που έχεις να κάνεις τώρα, είναι να συνδέσεις όλα σου τα accounts στο InSync και αμέσως θα έχεις χωρητικότητα πολλαπλάσια των 5GB ανάλογα με τα accounts που συνέδεσες. Όπως βλέπεις εγώ έχω ήδη 25GB από πέντε λογαριασμούς και εντελώς δωρεάν μπορώ να προσθέσω όσους θέλω, όταν το χρειαστώ, απλά δημιουργώντας GMail accounts. Enjoy your Google Drive on Steroids.

Τελικά ότι λάμπει είναι χρυσός

Posted on by
Απάντηση

Μεγάλος ντόρος δημιουργήθηκε από το γεγονός ότι άνθρωποι του Πατριάρχη Ρωσίας παραποίησαν φωτογραφία ώστε να “αφαιρέσουν“ από το χέρι του το ρολόι μάρκας Breguet και αξίας 23.000 ευρώ, αλλά ξέχασαν να αφαιρέσουν την αντανάκλαση του ρολογιού, και έτσι το θέμα πήρε μεγάλες διαστάσεις. Ακούστηκαν διάφορες απόψεις! Εμένα προσωπικά δε με ενοχλεί καθόλου το γεγονός ότι ένας “άνθρωπος του θεού“ αισθάνεται την ανάγκη να φοράει ρολόι τέτοιας αξίας! Αφού δεν ενοχλεί τους “πιστούς“ που δίνουν από το υστέρημά τους στα παγκάρια, εμένα τι λόγος μου πέφτει; Αυτό όμως που με ενοχλεί και δεν παρατήρησε κανεις έως τώρα, είναι το γεγονός ότι δίπλα σε ανθρώπους σε θέση ισχύος, υπάρχουν άχρηστοι συνεργάτες με έλλειψη κοινής λογικής. Αν δεν είχαν πειράξει τη φωτογραφία, δε θα ασχολιόταν κανείς με το ρολόι, όπως δεν ασχολείται κανείς με τα κιλά χρυσού που κουβαλάνε πάνω τους “οι άνθρωπο του θεού“ με τη δικαιολογία του “ότι λάμπει δεν είναι χρυσός“. Όμως μάθαμε από την ιστορία αυτή πως ότι αντανακλάται είναι Breguet αξίας 23.000 ευρώ!

Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935 – 2012)

Posted on by
Απάντηση

Το λιγότερο που μπορώ να κάνω για να τιμήσω το έργο και τη ζωή ενός μεγάλου Έλληνα που πλέον δεν είναι μαζί μας, είναι να γράψω δύο λόγια γι” αυτόν σε ένα site που φέρει το όνομά του. Ο λόγος φυσικά για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, με τον οποίο παρ” όλο που δεν έχω καμία συγγένεια, πάντα εκτιμούσα ιδιαίτερα. Δεν θα γράψω ότι ήταν ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης, όμως κάποια από τα έργα του με άγγιξαν. Αγαπημένη μου σκηνή δεν είναι άλλη από τη στιγμή που ο Θανάσης Βέγγος, στο “Βλέμμα του Οδυσσέα” μιλάει για την Ελλάδα:

Ξέρεις κάτι η Ελλάδα πεθαίνει, πεθαίνουμε σαν λαός.
Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια,
ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.
Και πεθαίνουμε…
Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα να πεθάνει γρήγορα.
Γιατί η αγωνία κρατά πολύ, και κάνει πολύ θόρυβο.
Μωρή φύση, μόνη σου είσαι, μόνος μου είμαι και εγώ.
Πάρε ένα μπισκότο…

Δυστυχώς, τώρα που δεν είναι πλέον κοντά μας, οι Έλληνες θα γνωρίσουν επιτέλους το έργο του μέσα από τα DVD που θα ξεκινήσουν να δίνουν με μανία οι εφημερίδες μπας και πουλήσουν κάνα φύλλο. Όμως ακόμη και αυτό είναι αποτέλεσμα της ζωής ενός ανθρώπου που φεύγει αφήνοντας πίσω του σημαντική κληρονομία και λόγους για να τον θυμόμαστε και να χαμογελάμε. Η Ελλάδα δυστυχώς δε πτωχεύει μόνο οικονομικά. Πτωχεύει κυρίως πολιτισμικά, και αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό.

Στο όνομα της δημοκρατίας, ας ενωθούμε

Posted on by
Απάντηση

Λυπάμαι, δεν θέλω να γίνω αυτοκράτορας. Δεν είναι δική μου υπόθεση. Δεν θέλω ούτε να βασιλέψω, ούτε να κατακτήσω κανέναν. Θα ήθελα να βοηθήσω όλο τον κόσμο, αν μπορούσα. Εβραίους, χριστιανούς, μαύρους, λευκούς. Ολοι επιθυμούμε την αλληλεγγύη, αυτή είναι η φύση των ανθρώπων. Να ζούμε με την ευτυχία των άλλων, και όχι με τη δυστυχία τους. Δεν θέλουμε ούτε να μισούμε, ούτε να περιφρονούμε.

Στον κόσμο αυτόν υπάρχει χώρος για τον καθένα. Η καλή Γη είναι πλούσια και μπορεί να παρέχει για όλους. Η ζωή μπορεί να είναι ελεύθερη κι ωραία, αλλά χάσαμε αυτό το μονοπάτι. Η πλεονεξία δηλητηρίασε τις ψυχές των ανθρώπων, ανύψωσε τους φραγμούς του μίσους, μας καταδίκασε στη δυστυχία και στη σφαγή. Ορίσαμε την ταχύτητα, αλλά κλειστήκαμε στον εαυτό μας. Η εκμηχάνιση προσφέρει αφθονία αλλά μας έχει αφήσει σε ένδεια. Η επιστήμη μας έκανε κυνικούς, η ευφυΐα μας, σκληρούς και άξεστους. Σκεφτόμαστε πολύ και αισθανόμαστε ελάχιστα.

Περισσότερο κι απο τις μηχανές, χρειαζόμαστε την ανθρωπιά. Πιο πολύ από την επιδεξιότητα, χρειαζόμαστε την καλοσύνη και την ευγένεια. Χωρίς αυτές τις αρετές, η βία θα κυριαρχήσει στη ζωή και όλα θα χαθούν. Το αεροπλάνο και το ραδιόφωνο μας έφεραν πιο κοντά. Η ίδια η φύση αυτών των εφευρέσεων διαλαλεί την καλοσύνη των ανθρώπων. Διαλαλεί την παγκόσμια αδελφοσύνη, την ενότητα όλων μας.

Ακόμα κι αυτή τη στιγμή, η φωνή μου φτάνει στα αυτιά εκατομμυρίων ανθρώπων, απελπισμένων γυναικών, παιδιών, που είναι θύματα ενός συστήματος που ξέρει μόνο να βασανίζει και να φυλακίζει αθώους ανθρώπους. Σε αυτούς που με ακούνε, λέω: Μην απελπίζεστε. Η τωρινή μας δυστυχία δεν είναι παρά το πέρασμα της πλεονεξίας και της σκληρότητας εκείνων που φοβούνται την πρόοδο του ανθρώπου. Το μίσος των ανθρώπων θα περάσει και οι δικτάτορες πεθαίνουν! Και η δύναμη που αφαίρεσαν από το λαό θα επιστρέψει σε αυτόν ξανά. Οσο οι άνθρωποι πεθαίνουν, η ελευθερία δεν θα αφανιστεί ποτέ!

Στρατιώτες! Μην υπακούτε στους αγροίκους, που σας περιφρονούν και σας σκλαβώνουν, που σας δυναστεύουν τις ζωές. Ανθρώπους που σας λένε τι να κάνετε, τι να σκεφτείτε και τι να νιώσετε! Που σας μεταμορφώνουν σε κοπάδι, σε κρέας για τα κανόνια. Μην υποχωρείτε μπροστά σε αυτά τα εκφυλισμένα όντα, στους εγκέφαλους και τις καρδιές των μηχανών! Δεν είστε ούτε μηχανές, ούτε κοπάδι, είστε άνθρωποι! Φέρετε την αγάπη της ανθρωπότητας μέσα στις καρδιές σας, δεν μισείτε! Μόνο όσοι στερήθηκαν την αγάπη μισούν! Οι στερημένοι και οι αφύσικοι!

Στρατιώτες! Μην αγωνίζεστε για τη σκλαβιά, αγωνιστείτε για την ελευθερία! Ο άγιος Λουκάς στο 17ο κεφάλαιο γράφει: «το βασίλειο του Θεού είναι μέσα στον άνθρωπο». Οχι σε έναν άνθρωπο, όχι σε μια ομάδα ανθρώπων, αλλά σε όλους τους ανθρώπους! Σε εσάς! Εσείς είστε ο λαός που έχει τη δύναμη, να δημιουργεί τις μηχανές, να δημιουργεί την ευτυχία! Εσείς ο λαός, έχετε τη δύναμη να δημιουργήσετε την ευτυχία, να εμπνεύσετε μια όμορφη κι ελεύθερη ζωή, να κάνετε αυτή τη ζωή μια υπέροχη περιπέτεια!

Στο όνομα της δημοκρατίας, ας χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη, ας ενωθούμε! Ας αγωνιστούμε για ένα καινούργιο κόσμο, με ευκαιρίες και δουλειά για όλους, μέλλον για τους νέους, ασφάλεια για τους ηλικιωμένους.

Με αυτές τις υποσχέσεις, οι αγροίκοι πήραν την εξουσία. Αλλά είπαν ψέμματα! Δεν κράτησαν το λόγο τους! Ποτέ δεν θα το κάνουν! Οι δικτάτορες ελευθερώνουν τον εαυτό τους, αλλά υποδουλώνουν το λαό. Ο αγώνας μας είναι να κάνουμε πράξη αυτές τις υποσχέσεις! Να ελευθερώσουμε το λαό, να σπάσουμε τους εθνικούς φραγμούς, να καταργήσουμε την πλεονεξία, το μίσος και τη μισαλλοδοξία. Ας αγωνιστούμε για ένα κόσμο δικαίου, όπου η επιστήμη και η πρόοδος θα φέρουν ευτυχία σε όλους! Στρατιώτες! Στο όνομα της δημοκρατίας, ας ενωθούμε!

printf(“RIP Dennis Ritchie”);

Posted on by
Απάντηση

Ατελείωτο ηλεκτρονικό μελάνι χύθηκε αυτές τις μέρες -και όχι άδικα- για τον θάνατο του Steve Jobs. Δυστυχώς όμως δεν έλαβε την ίδια έκταση η πρόσφατη αποχώρηση του Dennis Ritchie από αυτή τη ζωή. Και γιατί να λάβει έκταση; Διότι χωρίς ανθρώπους όπως τον Dennis Ritchie, άνθρωποι όπως ο Steve Jobs, o Bill Gates και άλλοι σύγχρονοι “πρωτοπόροι” της πληροφορικής, απλά δε θα μπορούσαν να υπάρξουν. Διότι χωρίς τον Dennis Ritchie δεν θα είχαμε Unix, και έτσι δεν θα είχαμε λειτουργικά συστήματα στους υπολογιστές μας όπως το Linux, το Mac OS, ή τα Windows. Διότι χωρίς τον Dennis Ritchie δεν θα είχαμε μια γλώσσα προγραμματισμού όπως η C. Διότι ο Dennis Ritchie (μαζί με άλλους) δημιούργησε την τεχνολογία που χρησιμοποιούμε σήμερα. Διότι η ζωή μας θα ήταν πολύ διαφορετική χωρίς αυτόν και του χρωστάμε πολλά! Σχεδόν ολόκληρος ο 21ος αιώνας βασίστηκε στις δικές του ιδέες και εφευρέσεις! Διότι έδωσε δυνατά εργαλεία στην ανθρωπότητα ώστε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Να κάνουμε τις ιδέες μας πράξη, και τη ζωή μας πολύ ευκολότερη. Δυστυχώς, στις 9 Οκτώβρη του 2011 (Unix Date: 1318118400) ο Dennis Ritchie έγραψε τη τελευταία του γραμμή κώδικα:

printf(“Goodbye World”);

και σχεδόν δώδεκα χρόνια μετά το πρώτο μου:

printf(“Hello World”);

δε μπορώ παρά να αποχαιρετήσω τον πρωτοπόρο της πληροφορικής όπως του αρμόζει:

#include <stdio.h>
#include <time.h>
int main ()
{
while (1318118400 > time(NULL)) {printf(“Dennis Ritchie”);sleep(60);};
printf(“RIP”);
return 0;
}

Here’s to the crazy ones: Think Different

Posted on by
2

Δε θα γράψω σήμερα αυτά που θέλω να γράψω, θα τιμήσω όμως τη μνήμη μιας μεγαλοφυίας όπως ο Steve Jobs, με τα ίδια του τα λόγια. Here’s to the crazy ones. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do. And he certainly did! Thank you Steve. The world is indebted.

Here’s to the crazy ones. The misfits. The rebels. The troublemakers. The round pegs in the square holes. The ones who see things differently. They’re not fond of rules. And they have no respect for the status quo. You can quote them, disagree with them, glorify or vilify them. About the only thing you can’t do is ignore them. Because they change things. They push the human race forward. And while some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

Steve Jobs, 1997

Το ευρώ δε θέλει το Γερμανό του

Posted on by
Απάντηση

Διαβάζω σήμερα σε twitter και facebook τα σχόλια φίλων που έμαθαν τη δήλωση του Νομπελίστα Joseph Stiglitz, σχετικά με την έκδοση του Ευρωομολόγου και τη παραμονή της Γερμανίας στην Ευρωζώνη. Τι είπε ο Stiglitz; Απλά, ότι η εναλλακτική της αναδιάρθρωσης του χρέους και η αποχώρηση της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδία από την Ευρωζώνη, θα επιφέρει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα σε σύγκριση με την έκδοση του Ευρωομολόγου. Επειδή όμως η Γερμανία επιμένει να είναι κάθετα ενάντια στην έκδοση του, ίσως η καλύτερη λύση για τη σταθερότητα της Ευρώπης να ήταν η αποχώρηση της Γερμανίας.

Και εδώ είναι που απορώ γιατί χάρηκαν όλοι; Μας είπε τίποτα καινούριο στη τελική ο Stiglitz; Όχι. Εδώ και ένα χρόνο τα ίδια φωνάζει ο άνθρωπος. Ότι ο μόνος τρόπος για να σωθεί το Ευρώ είναι να βγει η Γερμανία εκτός και να επιστρέψει στο Μάρκο. Η Γερμανία μέχρι και σήμερα συμπεριφέρεται σαν να της ανήκει το Ευρώ. Και μπορεί να έχει δίκιο. Οι αγορές όμως δεν ανήκουν σε κανέναν και αυτές είναι που αποφασίζουν ποιος μένει και ποιος φεύγει. Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι όποιος δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις συνθήκες του περιβάλλοντος του είναι καταναγκασμένος να χαθεί. Και όπως φαίνεται, οι Γερμανοί δεν είναι και τόσο ευέλικτοι.

Τι θα γίνει όμως αν βγει η Γερμανία από το Ευρώ; Σε τι τιμή θα οριστεί το Μάρκο και πως αυτό θα επηρεάσει και πάλι τα χρέη των κρατών και τις αγορές; Παρ’ολο που ο Stiglitz έχει κατά μεγάλο μέρος δίκιο σε όσα λέει, θα περίμενα να ακούσω και μια απάντηση σε αυτές τις λεπτομέρειες πριν βροντοφωνάξω κι εγώ auf wiedersehen.