Το λιγότερο που μπορώ να κάνω για να τιμήσω το έργο και τη ζωή ενός μεγάλου Έλληνα που πλέον δεν είναι μαζί μας, είναι να γράψω δύο λόγια γι’ αυτόν σε ένα site που φέρει το όνομά του. Ο λόγος φυσικά για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, με τον οποίο παρ’ όλο που δεν έχω καμία συγγένεια, πάντα εκτιμούσα ιδιαίτερα. Δεν θα γράψω ότι ήταν ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης, όμως κάποια από τα έργα του με άγγιξαν. Αγαπημένη μου σκηνή δεν είναι άλλη από τη στιγμή που ο Θανάσης Βέγγος, στο ‘Βλέμμα του Οδυσσέα’ μιλάει για την Ελλάδα:

Ξέρεις κάτι η Ελλάδα πεθαίνει, πεθαίνουμε σαν λαός.
Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια,
ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.
Και πεθαίνουμε…
Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα να πεθάνει γρήγορα.
Γιατί η αγωνία κρατά πολύ, και κάνει πολύ θόρυβο.
Μωρή φύση, μόνη σου είσαι, μόνος μου είμαι και εγώ.
Πάρε ένα μπισκότο…

Δυστυχώς, τώρα που δεν είναι πλέον κοντά μας, οι Έλληνες θα γνωρίσουν επιτέλους το έργο του μέσα από τα DVD που θα ξεκινήσουν να δίνουν με μανία οι εφημερίδες μπας και πουλήσουν κάνα φύλλο. Όμως ακόμη και αυτό είναι αποτέλεσμα της ζωής ενός ανθρώπου που φεύγει αφήνοντας πίσω του σημαντική κληρονομία και λόγους για να τον θυμόμαστε και να χαμογελάμε. Η Ελλάδα δυστυχώς δε πτωχεύει μόνο οικονομικά. Πτωχεύει κυρίως πολιτισμικά, και αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό.

Click here to read more

Click here to read more

Ατελείωτο ηλεκτρονικό μελάνι χύθηκε αυτές τις μέρες -και όχι άδικα- για τον θάνατο του Steve Jobs. Δυστυχώς όμως δεν έλαβε την ίδια έκταση η πρόσφατη αποχώρηση του Dennis Ritchie από αυτή τη ζωή. Και γιατί να λάβει έκταση; Διότι χωρίς ανθρώπους όπως τον Dennis Ritchie, άνθρωποι όπως ο Steve Jobs, o Bill Gates και άλλοι σύγχρονοι ‘πρωτοπόροι’ της πληροφορικής, απλά δε θα μπορούσαν να υπάρξουν. Διότι χωρίς τον Dennis Ritchie δεν θα είχαμε Unix, και έτσι δεν θα είχαμε λειτουργικά συστήματα στους υπολογιστές μας όπως το Linux, το Mac OS, ή τα Windows. Διότι χωρίς τον Dennis Ritchie δεν θα είχαμε μια γλώσσα προγραμματισμού όπως η C. Διότι ο Dennis Ritchie (μαζί με άλλους) δημιούργησε την τεχνολογία που χρησιμοποιούμε σήμερα. Διότι η ζωή μας θα ήταν πολύ διαφορετική χωρίς αυτόν και του χρωστάμε πολλά! Σχεδόν ολόκληρος ο 21ος αιώνας βασίστηκε στις δικές του ιδέες και εφευρέσεις! Διότι έδωσε δυνατά εργαλεία στην ανθρωπότητα ώστε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Να κάνουμε τις ιδέες μας πράξη, και τη ζωή μας πολύ ευκολότερη. Δυστυχώς, στις 9 Οκτώβρη του 2011 (Unix Date: 1318118400) ο Dennis Ritchie έγραψε τη τελευταία του γραμμή κώδικα:
Click here to read more

Δε θα γράψω σήμερα αυτά που θέλω να γράψω, θα τιμήσω όμως τη μνήμη μιας μεγαλοφυίας όπως ο Steve Jobs, με τα ίδια του τα λόγια. Here’s to the crazy ones. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do. And he certainly did! Thank you Steve. The world is indebted.

Here’s to the crazy ones. The misfits. The rebels. The troublemakers. The round pegs in the square holes. The ones who see things differently. They’re not fond of rules. And they have no respect for the status quo. You can quote them, disagree with them, glorify or vilify them. About the only thing you can’t do is ignore them. Because they change things. They push the human race forward. And while some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

Steve Jobs, 1997
Click here to read more

Διαβάζω σήμερα σε twitter και facebook τα σχόλια φίλων που έμαθαν τη δήλωση του Νομπελίστα Joseph Stiglitz, σχετικά με την έκδοση του Ευρωομολόγου και τη παραμονή της Γερμανίας στην Ευρωζώνη. Τι είπε ο Stiglitz; Απλά, ότι η εναλλακτική της αναδιάρθρωσης του χρέους και η αποχώρηση της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδία από την Ευρωζώνη, θα επιφέρει πολύ μεγαλύτερα προβλήματα σε σύγκριση με την έκδοση του Ευρωομολόγου. Επειδή όμως η Γερμανία επιμένει να είναι κάθετα ενάντια στην έκδοση του, ίσως η καλύτερη λύση για τη σταθερότητα της Ευρώπης να ήταν η αποχώρηση της Γερμανίας.

Και εδώ είναι που απορώ γιατί χάρηκαν όλοι; Μας είπε τίποτα καινούριο στη τελική ο Stiglitz; Όχι. Εδώ και ένα χρόνο τα ίδια φωνάζει ο άνθρωπος. Ότι ο μόνος τρόπος για να σωθεί το Ευρώ είναι να βγει η Γερμανία εκτός και να επιστρέψει στο Μάρκο. Η Γερμανία μέχρι και σήμερα συμπεριφέρεται σαν να της ανήκει το Ευρώ. Και μπορεί να έχει δίκιο. Οι αγορές όμως δεν ανήκουν σε κανέναν και αυτές είναι που αποφασίζουν ποιος μένει και ποιος φεύγει. Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι όποιος δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις συνθήκες του περιβάλλοντος του είναι καταναγκασμένος να χαθεί. Και όπως φαίνεται, οι Γερμανοί δεν είναι και τόσο ευέλικτοι.

Τι θα γίνει όμως αν βγει η Γερμανία από το Ευρώ; Σε τι τιμή θα οριστεί το Μάρκο και πως αυτό θα επηρεάσει και πάλι τα χρέη των κρατών και τις αγορές; Παρ’ολο που ο Stiglitz έχει κατά μεγάλο μέρος δίκιο σε όσα λέει, θα περίμενα να ακούσω και μια απάντηση σε αυτές τις λεπτομέρειες πριν βροντοφωνάξω κι εγώ auf wiedersehen.

Click here to read more

Διαβάζοντας το άρθρο του Πιτσιρίκου (έχω link, άρα θεωρώ καλό να ανατρέξεις σε αυτό και να διαβάσεις για το τι μιλάω) θυμήθηκα ένα post που είχα κάνει πριν σχεδόν ενάμιση χρόνο (έχω link και εδώ, άρα θεωρώ καλό να ανατρέξεις σε αυτό και να δεις το video). To ξυράφι του Όκαμ δε λειτουργεί όταν μιλάμε για πολύπλοκα κοινωνικά προβλήματα! Ήταν εύκολη η λύση να χαρακτηριστεί αρχικά ένας δολοφόνος ως μουσουλμάνος (με ότι στερεότυπα αυτό δημιουργεί), και όταν αυτό δε βόλεψε, να χαρακτηριστεί ως ψυχοπαθής! Και μετά τί…;;; Σκέφτηκε κανείς τι στερεότυπα μπορεί να δημιουργηθούν και πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι κάτι τέτοιο;

Click here to read more

Η φωτογραφία του εύζωνα που δακρύζει εν ώρα υπηρεσίας -που έκανε πολλούς έλληνες και ελληνίδες αυτές τις μέρες να δακρύσουν μαζί του- μου θύμισε ένα post που είχα κάνει παλιότερα, όταν υπηρετούσα κι εγώ τη πατρίδα και δεν περνούσα και τόσο καλά -το «πήξιμο» πολιτικώς ορθά γραμμένο- για να θυμίσω στον εαυτό μου ότι υπάρχουν και χειρότερα. Δυστυχώς η φωτογραφία με τον εύζωνα που δακρύζει είναι παλιότερη και όχι από τα πρόσφατα γεγονότα, όσο και αν κάποιοι θέλησαν να τη συσχετίσουν, και υπάρχει αναφορά της από το 2007. Γι’αυτό δε πρέπει ποτέ να αναπαράγουμε άκριτα ότι μας σερβίρουν! Πρώτα ερευνούμε…

Click here to read more

Η Μυρσίνη Λοΐζου, κόρη του Μάνου Λοΐζου απευθύνει ανοιχτή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με αφορμή τη χρήση του τραγουδιού «Καλημέρα Ήλιε» στις συγκεντρώσεις του Κόμματος (ήθελα να γράψω «Κινήματος» αλλά δε μου βγαίνει). Εντάξει, μη στεναχωριέστε, μπορείτε ακόμα να τραγουδάτε το Bella Ciao και να το αφιερώνεται στην Ελλάδα. Ο Ήλιος όμως, είναι δικός μας, και όχι δικός σας.

Click here to read more

Ο Απόστολος Δοξιάδης στο άρθρο του «Εφιάλτης καλοκαιρινής νύχτας» περιγράφει τη «περιπέτειά» του αργά το βράδυ στο κέντρο της Αθήνας, στη πλατεία Συντάγματος. Εγώ δε θα ήθελα να μπω στη διαδικασία να σχολιάσω το κείμενο και το τρόπο γραφής του κ. Δοξιάδη, καθώς το έχει κάνει με το καλύτερο τρόπο ο SykoFantiS και αξίζει να διαβάσεις το post του καθώς και τη συζήτηση στα σχόλια που ακολουθούν.

Click here to read more

Το μεταναστευτικό έγινε πρόσφατα φλέγον θέμα, αλλά κανείς δε φανταζόταν τους πραγματικούς λόγους. Έρχεται σιγά σιγά η ώρα που οι Έλληνες (κυρίως αυτοί που είναι σε νεαρή ηλικία) πρέπει να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους και να λάβουν σοβαρές αποφάσεις. Οι ευκαιρίες είναι πλέον ελάχιστες στην Χώρα μας και καθημερινά λιγοστεύουν ακόμη περισσότερο. Κατά συνέπεια όλο και περισσότεροι είναι αυτοί που σκέφτονται να μεταναστεύσουν σε κάποια άλλη χώρα και να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη, μια πιο σίγουρη δουλειά και μια πιο αξιοπρεπή ζωή. Όσοι δεν έκαναν ήδη το πρώτο βήμα όμως το σκέφτονται σοβαρά, αξίζει να διαβάσουν το αφιέρωμα του Λεωνίδα για μετανάστευση στην Αμερική:

Click here to read more