Ημέρα μνήμης η χθεσινή, αφού στις 25 Μαΐου του 2007 έφυγε απο κοντά μας η Αμαλία Καλυβίνου. Η γυναίκα που έδωσε τον δικό της αγώνα για «να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας«. Πέρασαν κιόλας τρία χρόνια, αλλά τι άλλαξε τελικά; Τι άλλαξε με τις κινητοποιήσεις, τις ερωτήσεις στη Βουλή και τις υποσχέσεις της τότε Κυβέρνησης; Τι άλλαξε με τη σημερινή Κυβέρνηση; Στη συνέχεια ακολουθεί video με τη καταγγελία της Αμαλίας που αξίζει να (ξανα) δεις στη μνήμη της. Είναι σε απαγγελία της Σοφίας Γκιούσου, με φωτογραφία και μοντάζ από τον Λεωνίδα Ηρακλειώτη, και με αποσπάσματα από τα ιστολόγια malpractice, taparaponasas stoMIXER, Ροΐδη Εμμονές, και Allu Fun Marx : βόλτες στην Blogoslovakia.

Click here to read more

Είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπεις τον υπόλοιπο κόσμο να προχωρά, να προοδεύει, να κάνει βήματα προς τα μπρος και την ίδια στιγμή να βλέπεις τη χώρα σου να παραμένει ένα κράτος στάσιμο, χωρίς πραγματική ανάπτυξη και ένα κράτος τεχνολογικά αναλφάβητων. Γιατί είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτό είμαστε τελικά! Και δεν χρειάζονται αριθμοί και στατιστικές για να δεις και να καταλάβεις κάποια πράγματα! Αρκεί να δεις τα γεγονότα.

Η δίκη του blogme γίνεται ξανα επίκαιρο θέμα στα ελληνικά blog, και δυστυχως όχι εξαιτίας κάποιας ευχάριστης αφορμής όπως θα περίμενε κανείς μετά από τρία χρόνια ταλαιπωρίας για τον Αντώνη Τσιπρόπουλο. Η δίκη που έχει πάρει αρκετές φορές αναβολή απο το 2007 μέχρι σήμερα, πήρε για μια ακομα φορά αναβολή στις 6 Μαΐου, επειδή οι δικαστές δε μπορούσαν να καταλάβουν τι είναι ένας aggregator, τι κάνει και πως λειτουργεί. Το πρόβλημα αυτό θα κληθεί να λύσει στις 25 Μαΐου, αστυνομικός της υπηρεσίας Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Μάλιστα! Τέτοιοι δεν ήταν όμως και οι αστυνομικοί που συνέλαβαν τον Γκιόλια; Τέτοιοι δεν ήταν και αυτοί που συνέλαβαν τον Τσιπρόπουλο; Θα βγουν τώρα και θα παραδεχτούν ότι τον συνέλαβαν κατα λάθος;

Το ενδιαφέρον στην υπόθεση είναι ότι τουλάχιστον ο Δημοσθένης Λιακόπουλος κατάλαβε τελικώς το λάθος του και απέσυρε τη μύνηση! Δεν ξέρω φυσικά κατά πόσο ζήτησε κάποια συγγνώμη απο τον Αντώνη για όλη αυτή τη ταλαιπωρία! Ταλαιπωρία που συνεχίζεται, αφού ο Αντώνης δικάζεται πλέον για… άσεμνο σκίτσο του funEL το οποίο βρέθηκε στο blogme και για το οποίο υπάρχει αυτεπάγγελτο. Και πάλι αναρωτιέμαι, πως είναι δυνατόν να υπάρχει «αυτεπάγγελτο» για το blogme και όχι για το funEL όπου και βρίσκεται το σκίτσο;

Αν οι δικαστές δε μπορέσουν να καταλάβουν τελικά τι είναι ένα link, τι είναι το rss και πως λειτουργεί ένας aggregator, πολύ φοβάμαι ότι το μέλλον του διαδικτύου και ειδικότερα των blogs στη χώρα μας θα περάσει δύσκολες μέρες. Και περισσότερο στεναχωριέμαι που βλέπω τον Πρωθυπουργό να κοιτάει απαθής την εξέλιξη αυτής της δίκης, τη στιγμή που πριν λάβει το αξίωμα είχε κάνει αναφορές στη σελίδα του για τη δίκη αυτή, αλλά μου είχε κάνει και τη τιμή να αναφερθεί στη σελίδα μου και στη προσπάθεια συλλογής υπογραφών. Θα ήθελα πολύ να μάθω ποιά είναι η θέση του για το θέμα αυτό τώρα που είναι Πρωθυπουργός.

Click here to read more

Click here to read more

Κι εγώ ακόμα αναρωτιέμαι… Ο μπούσουλας είναι που στρέφει ή το καράβι…;

Click here to read more

Ήταν πρωτομαγιά του 2007 όταν δημοσίευσα το πρώτο post σε αυτό το blog. Επομένως σήμερα κλείνω και επίσημα τρία χρόνια στο χώρο του blogging. Για αυτό το ταξίδι στη Χώρα των bloggers ηθικός αυτουργός ήταν ο παλιός μου φίλος ο Βασίλης που δεν μπορώ παρά να τον ευχαριστήσω για την επιμονή του να ξεκινήσω το δικό μου blog. Στα τρία αυτά χρόνια που πέρασαν, έμαθα πολλά νέα πράγματα και γνώρισα πολλούς αξιόλογους ανθρώπους στο χώρο του blogging! Έκανα νέους φίλους και βοήθησα με το τρόπο μου όπου και όποτε μπορούσα! Μπορεί να μην γράφω πλέον τόσο συχνά σε αυτό το blog, αφού το περισσότερο ελεύθερο χρόνο μου πλέον αποσπούν τα θεματικά μου blogs και το twitter, αλλά σε κάθε ευκαιρία προσπαθώ να αποτυπώνω και εδώ τις σκέψεις μου και μάλλον ήρθε η ώρα να ξαναδώ το blog αυτό λίγο πιο ζεστά…

Η κατάσταση στην οποία έχει φτάσει η Χώρα είναι πραγματικά τραγική και με πληγώνει απερίγραπτα! Το να αναζητάς τον υπεύθυνο που οδήγησε τη Χώρα σε αυτό το αδιέξοδο όμως δεν είναι πραγματικά και τόσο δύσκολο, αφού λίγο πολύ φταίνε όλοι! Ποιός όμως δε φταίει; Τελικά το μάθαμε και αυτό χθες! Σε ομιλία που έδωσε χθες αργά το βράδυ σε κατάμεστο αμφιθέατρο του London School of Economics ο Υπουργός Οικονομικών των κυβερνήσεων Καραμανλή, Γεώργιος Αλογοσκούφης, παρόντος του Γιάννου Παπαντωνίου, που διατέλεσε Υπουργός Οικονομικών της Κυβέρνησης Σημίτη, μεταξύ άλλων δήλωσε:

“Οι Υπουργοί Οικονομικών είναι οι τελευταίοι που έχουν το φταίξιμο — η πίεση που υπάρχει στα έξοδα από την κοινωνία γενικότερα κάνει τα πράγματα πολύ δύσκολα και δεν είμαστε καθόλου δημοφιλείς”

και συνέχισε λέγοντας:

“Προσπαθούμε ως Υπουργοί Οικονομικών να εφαρμόσουμε μέτρα ενάντια στη θέληση της κυβέρνησης και ενάντια στη θέληση του λαού”

Επιτέλους! Τώρα ευτυχώς μάθαμε ποιος δε φταίει! Και προσωπικά τον πιστεύω τον κ. Αλογοσκούφη! Τον πιστεύω γιατί έχω διαβάσει άρθρο που έχει δημοσιεύσει το 1990 ΜΑΖΙ με το Νίκο Χριστοδουλάκη, επίσης Υπουργό Οικονομικών της Κυβέρνησης Σημίτη.

Τι μας λέει ο μέγας δάσκαλος της οικονομικής επιστήμης στο άρθρο αυτό όμως; Πρακτικά μας μιλάει για τη σχέση του χρέους της Ελλάδος με τη δημοσιονομική πολιτική. Παρουσιάζει ένα μοντέλο για τη σταθεροποίηση του δημοσίου ελλείμματος και του ΑΕΠ και αποδεικνύει ότι κάτι τέτοιο θα επιφέρει και τη σταθεροποίηση του εξωτερικού χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ. Πως θα γίνει αυτό; Μα φυσικά, με την μείωση των δημοσίων δαπανών, αφού ο καθηγητής μας λέει ότι αυτό ΔΕΝ μπορεί να επιτευχθεί με υψηλότερη φορολογία, καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγούσε τελικώς σε ακόμα μεγαλύτερο εξωτερικό δανεισμό και θα επιδείνωνε και τα δύο προβλήματα! Υπέροχα! Στη θεωρία αυτό μου ακούγεται σαν… καλή λύση!

Και εγώ αναρωτιέμαι: Γιατί ρε δε τη δοκιμάσατε; Αφού σας δώσανε καλώς ή κακώς μια Χώρα για να κάνετε Case Study το μοντέλο σας, γιατί δε το κάνατε; Αφού ξέρατε το πρόβλημα και είχατε προτείνει και τη λύση, γιατί ρε κάνατε το αντίθετο; Γιατί ρε δε μειώσατε τις δημόσιες δαπάνες και γιατί αυξήσατε τη φορολογία (να σου θυμίσω ποιος ανέβασε πρώτος το ΦΠΑ;). Πόσο δύσκολο ήταν; Ποιος δε σας άφησε; Ο λαός; Σας είπε κανείς ότι θέλει υψηλότερη φορολογία; Είναι εύκολο να βγαίνεις και να λες ότι δε φταις! Αλλά είναι ανεύθυνο! Αφού δε φταίτε εσείς, πείτε στον λαό ποιος φταίει για να ξέρουμε! Διαφορετικά βγείτε για μια τελευταία φορά και ζητήστε συγγνώμη και μετά φροντίστε να μην μας ενοχλήσετε ξανά! Άλλωστε δε θα μπει κανείς σας φυλακή για εθνική προδοσία αφού είστε στην ίδια παρέα και μεταξύ σας συγκαλύπτετε τα πάντα! Το λιγότερο που θα μπορούσατε να κάνετε είναι να συγκαλύψετε τις σχέσεις σας! Ο λαός δε ξεχνά και στη συνείδησή του έχετε μείνει αποτυπωμένοι με μελανά χρώματα που θυμίζουν δυσάρεστες εποχές και έχει για σας πολλές παροιμίες, που το «δάσκαλε που δίδασκες» είναι πραγματικά έπαινος μπροστά τους!

Όταν το καταλάβουν, θα βρεθούν πολλοί καλοθελητές γύρω σου για να σου πούν ότι «έχεις ξεφύγει«. Δυστυχώς κανείς δε θα μπορέσει να σου πεί το «πόσο» πολύ έχεις ξεφύγει και ακόμα πιο δύσκολα θα μπορέσει να το αποδεχτεί! Αφιερωμένο σε όσους ζουν στο κόσμο τους, είτε επειδή το διάλεξαν είτε επειδή τους διάλεξε!

Click here to read more

Διαβάζω σε μια λίστα της ΠΑΣΠ που παρακολουθώ εδώ και χρόνια, σχόλια για τα γεγονότα που απασχολούν τη κοινή γνώμη της Χώρας μας αυτή τη χρονική περίοδο και μένω έκπληκτος αντικρίζοντας χαρακτηρισμούς όπως «fasisto-agrotes» που με έχουν κάνει να ανατριχιάσω. Δε ξέρω αν λείπω τόσο μεγάλο διάστημα τελικά από την Ελλάδα ή αν έχει αλλάξει κάτι όσο καιρό λείπω, αλλά θυμάμαι ότι ο σοσιαλιστής θα πρεπε να είναι στο πλάι του αγρότη και να συμμερίζεται το πόνο και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει καθημερινά στο δύσκολο αγώνα που διάλεξε να δίνει. Κάνω κάποιο λάθος σύντροφοι; Ξεχάσατε ότι πριν από 100 μέρες τους χτυπούσατε φιλικά τη πλάτη και τους κλείνατε το μάτι με νόημα; Δεν μάθατε τίποτα από τα πέντε χρόνια της Δεξιάς αντιλαϊκής πολιτικής που έφερε τη Χώρα μας σε αυτό το αδιέξοδο; Τη στιγμή που θα έπρεπε να φωνάζετε στους βουλευτές, στους υπουργούς, αλλά ακόμη και στον ίδιο το Πρωθυπουργό να βγουν στους δρόμους, να μιλήσουν με τους αγρότες, να σκύψουν πάνω στα προβλήματά τους και να βρουν άμεσες και εφικτές λύσεις ώστε να ανοίξουν οι δρόμοι το συντομότερο δυνατό, σας φαίνεται πιο εύκολο να τους χαϊδεύεται τα αυτιά; Είμαι ο τελευταίος που θα το παίξει αγροτοπατέρας και που θα στηρίξει ενέργειες όπως το κλείσιμο των δρόμων με τρακτέρ. Όμως δεν είναι αυτό το πρόβλημά μου αυτή τη στιγμή! Δεν πέρασαν ακόμα 20 χρόνια σύντροφοι, 100 μέρες πέρασαν, όμως μάλλον δε καταλάβατε ποτέ γιατί το 2004 η δημοκρατική παράταξη υπέστη τέτοια συντριβή! Το προβάδισμα των δέκα μονάδων δεν δίνει περισσότερα δικαιώματα. Δίνει περισσότερες ευθύνες. Και αυτό φοβάμαι ότι το έχει καταλάβει μόνο ένας στο ΠΑΣΟΚ, αλλά δυστυχώς ένας κούκος δε μπορεί να φέρει την άνοιξη. Μιλώντας με κανόνες της αγοράς και φέρνοντας επιχειρήματα του στυλ «oti i agora allazei synexws kai h kykloforia tou xrhmatos epishs» θυμίζετε καλολαδωμένα γρανάζια της μηχανής της πλουτοκρατίας και λύσεις του τύπου «Amesh epemvash ths astynomias twra,kyrhksh ths poreias ws paranomh kai kataxrhstikh wste na lhksei to panyghraki» στα αυτιά μου ακούγονται επικίνδυνες και άκρως φασιστικές. Τέλος σύντροφοι, θυμάμαι ότι κάποτε, κλείναμε τα κείμενά μας, με «συντροφικούς χαιρετισμούς» και όχι με «filakia«. Το μέλλον είναι δικός σας… και αυτό με τρομάζει!

Αυτές οι γιορτινές και «άγιες» μέρες είναι ιδανικές για να σκεφτούμε και κάποιους άλλους εκτός από τους δικούς μας ανθρώπους. Να σκεφτούμε τα παιδιά εκείνα που δεν θα μάθουν ότι σήμερα είναι Χριστούγεννα και που ο Άγιος Βασίλης θα παρακάμψει στην βόλτα του. Δώσε νόημα στο εορταστικό κλίμα που επικρατεί γύρω σου και θυμήσου ότι μπορείς κι εσύ να κάνεις κάτι μικρό -αλλά πολύ σημαντικό- για αυτά τα παιδιά. Χρόνια Πολλά.

Click here to read more

Δεν μας έφταναν οι προσφορές που λαμβάνουμε καθημερινά από Νιγηριανούς πρίγκιπες που θέλους να μας μεταβιβάσουν τη περιουσία τους, πλέον θα έχουμε και προσφορές στις .edu ή .ac.uk ηλεκτρονικές διευθύνσεις μας για παρουσιάσεις σε fake συνέδρια ή δημοσιεύσεις σε ανύπαρκτα Journals. Το θέμα ίσως αρχικά να φαίνεται αστείο αλλά μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους! Αναρωτιέμαι όμως, γιατί να πας σε fake συνέδρια στη Νιγηρία όταν μπορείς να βρεις τόσα στην Ελλάδα. Δεν είναι και δύσκολο να τα ξεχωρίσεις αφού συνήθως έχουν τίτλο κάτι σαν: «Ετήσια Πανελλήνια Επιστημονική Συνάντηση για την Εγκυμοσύνη της Πασχαλίτσας«.